Lezing ‘Ziel en Zorg’

De “ziel” maakt verschil, groot verschil, ook al weten we niet goed waar we het over hebben. Zo spreken we van “ontzield” als de dood is ingetreden en van “bezield” als er leven, enthousiasme, actie aanwezig is. Tot vrij recent was de ziel het allerbelangrijkste in het menselijk bestaan en voortbestaan, veel belangrijker dan het lichaam – en nu, nu lijkt de ziel zo niet verdwenen dan toch veel minder betekenis te hebben dan het lichaam. Immers, wetenschappelijk onderzoek heeft nergens de ziel kunnen aantonen. Moeten we dan maar concluderen dat de ziel  niet bestaat en genoegen nemen met huiselijke uitdrukkingen zoals ‘met de ziel onder de arm lopen’ of ‘zij waren zielsgelukkig’? In zijn lezing wil Henk Procee een tussenpositie innemen. De ziel bewijzen met wetenschappelijke of filosofisch/theologische argumenten heeft, denkt hij, niet zoveel zin. De ziel is wonderbaarlijk, onbegrijpelijk en niet te vatten. En juist daardoor bijzonder belangrijk voor leer en leven. Langs een cultuurhistorische en filosofisch omweg wil hij daar wat van laten zien.  De van oudsher bekende uitdrukking “zielzorg” is heel lang als centrale taak van de kerk gezien. Maar net zoals de ziel is ook die taak onduidelijk geworden. Kunnen we daar ook met nieuwe ogen naar kijken? Natuurlijk komen er een paar filosofen voorbij. Mogelijk zelfs wat tekstdichters. In elk geval de Joodse traditie waarin maar liefst vijf betekenissen van ziel voorkomen. Wellicht geeft dat het nodige houvast om meerdere dimensies van zielzorg te onderscheiden en te beoefenen.  Wanneer: woensdag 11 maart om 19.30 uur in de Stiftsschool, Het Stift 9 in Weerselo (graag om 19.15 uur aanwezig zijn). Kosten: geen, maar een vrijwillige bijdrage wordt zeer gewaardeerd.

Aanmelding (niet verplicht): tijmenvangenderen@gmail.com of 06-31941505.