Column Guido Tijman
Kamperen in de trein
COLUMN - Het is dat onze helden van zorg, onderwijs, defensie en de hulpdiensten – en natuurlijk nog heel veel vitale beroepshelden meer – altijd door moeten, anders hadden we vorige week dinsdag beter kunnen overslaan. Gewoon een dag van collectieve depressie waarbij je onder een dekentje kon blijven liggen met een half aangevroten chocoladereep en kopje lauwe koffie op het nachtkastje, terwijl de enige meldingen die je binnenkrijgt komen van Netflix dat op het scherm bezorgd vraagt of je nog kijkt, en je stappenteller die je na de derde wc-gang feliciteert met 37 behaalde stappen. Nee, de oranjekoorts was nog maar net begonnen en we werden – na een nacht lang tegen laf voetbal te moeten aangluren – weer in nationale rouw gedompeld. De ruwe realiteit was dat de meerderheid, na hooguit een powernapje, weer aan het werk moest. Struikelend over onze eigen wallen de dinsdag overleven op koffie.