ALMELO - De inzamelingsactie die boerenzoon Wouter Waayer startte om vier stierkalveren te redden van de slacht, heeft binnen een paar dagen bijna 15.000 euro opgeleverd. Daarmee kan de Twentenaar de kalfjes overkopen van zijn vader, maar dat is volgens hem nog niet genoeg. “Ik weet als geen ander wat het inhoudt om dieren te verzorgen”, legt hij uit. “Dat is niet alleen tijdrovend, maar kost ook veel geld." De vegan opiniemaker zamelt daarom nu geld in voor hun verzorging.
Deze bijzondere inzamelingsactie is gestart naar aanleiding van de documentaire Liesjes hok was leeg, die Waayer samen met regisseur Nick Boshuijer maakte voor Omroep Human en de NPO. In deze korte film volgen we het vleeskalf Liesje van binnenkomst tot vertrek naar het slachthuis, zo’n vijf maanden later. Tussen vader Jan, de nuchtere boer die een systeem heeft bedacht om de uitstoot in stallen te verminderen, en Wouter, de idealist die het liefst een koeienrusthuis zou beginnen, ontvouwt zich een zoektocht naar begrip. Tussen hen in: Liesje, een kalf dat langzaam uitgroeit tot symbool voor alles wat schuurt tussen vader en zoon, traditie en systeemverandering, dierenliefde en het boerenbedrijf. Het gevolg van deze frictie is nu een inzamelingsactie om het kalf, waar hij gedurende zes maanden een band mee opbouwde, te behoeden van de slacht.
Toch is het niet alleen Liesje waarvan de Almelose boerenzoon het lot in positieve zin probeert bij te sturen. “Van communicatiewetenschapper Leonie Cornips leerde ik tijdens de opnames dat koeien die bij elkaar in het hok staan, vrienden voor het leven zijn”, legt Wouter uit. Hij kon het daarom niet over zijn hart verkrijgen om niet ook een poging te doen om Liesjes hokgenoten een zorgeloos leven te geven. Veel tijd heeft hij daarbij niet. Zijn vader heeft alweer een nieuwe lichting kalveren en Wouter heeft daarom tot en met februari om het geld voor de vier stierkalveren in te zamelen. Het bedrag dat hij daarvoor nodig heeft is gebaseerd op de prijs die de minder fortuinlijke kalveren hebben opgebracht toen ze naar de slacht gingen. Alles wat er meer wordt ingezameld gaat naar de plek waar ze opgevangen worden voor hun verzorging.
Hoewel er massaal gedoneerd wordt, klinkt er ook kritiek. Volgens sommigen is het slechts symboolpolitiek en een druppel op een gloeiende plaat. Door zijn vader te betalen zou hij tevens bijdragen aan het instandhouden van het systeem. Waayer kent de kritiek en wuift deze weg. “Door de documentaire is Liesje op dit moment de bekendste stier van Nederland en zal hij zijn hele leven mensen blijven inspireren om andere keuzes te maken op hun bord”, vertelt hij trots. Bovendien gaat er volgens hem een symbolische waarde uit van de transactie. “Een boerenzoon die kalveren probeert te redden klinkt tegenstrijdig”, lacht de goedgemutste veganist. Naar eigen zeggen is hij juist veganist geworden omdat hij op een boerderij is opgegroeid. Dat zet volgens Waayer mensen aan het denken. “Wat Liesje op dit moment teweegbrengt in Nederland is van onschatbare waarde."
In Liesje hok was leeg zien we een familie die laveert tussen idealen, traditie, toekomst en moraliteit. Met oog voor de stilte in een stal, observeert regisseur Nick Boshuijer geduldig de bewegingen van een kudde en de piratenzender tijdens de schaft. Een koeientaalonderzoeker leest de sfeer in de stal, Bert Hollander vertelt over zijn koeienrusthuis en Youp van ’t Hek duikt kort op met een paar regels uit Flappie, dat plotseling een echo lijkt van Wouters jeugd. De korte documentaire is het debuut van regisseur Nick Boshuijer voor 3LAB, het talententraject voor jonge makers van de publieke omroep, en is te zien op NPO Start. De inzamelingsacties is hier te vinden. Op Wouters Instagramkanaal staat een video waarin hij zijn volgers oproept om te doneren.