GEESTEREN - Met spanning werd uitgekeken naar de laatste vlucht van het voor de duiven moeilijke seizoen 2026. Er was wat betreft de kampioenschappen nog van alles mogelijk. Gaandeweg het seizoen waren de nodige favorieten afgehaakt, maar het was nog steeds mogelijk dat het gezegde ‘twee honden vechten om een been en de derde gaat er mee heen’ nog kon worden bewaarheid.
Marche-en-Famenne (260 km)
Dertien liefhebbers meldden zich op donderavond met in totaal 191 duiven voor de laatste vlucht vanaf het Franse Hirson (370 km). In de loop van de vrijdag viel op de site van de afdeling te lezen dat de duiven i.v.m. het verwachte weer op zaterdag niet in Hirson maar in Marche-en-Famenne zo mogelijk werden gelost. Om 11.30 uur op zaterdagmorgen was het verantwoord om aldaar te lossen. De lichte aanhalende westenwind werkte in het voordeel van de duiven. Binnen een kwartier waren de punten verdeeld en, op een uitzondering na, waren nagenoeg alle duiven binnen een uur op hun hok terug. Theo Hutten werd eerste, vierde, zesde en negende. Theo Keemers & Zn tweede en derde, Roel Beugeling vijfde, Gerrit Hoek zevende en achtste en Gerard Hemmer tiende.
Kampioenschappen natour
Met driemaal een eerste op de vijf vluchten van de natour werd Theo Hutten onaangewezen eerste, Roel Beugeling tweede en Theo Keemers & Zn derde. Aangewezen werd Roel Beugeling eerste, Theo Hutten tweede en Jan Klein Haarhuis derde. De kampioensduif op de natour werd met ruime voorsprong de jaarling ‘688 van Theo Hutten.
Onaangewezen generaal: Gerrit Hoek
Het gemiddelde van het tiende deel per wedvlucht ingekorfde duiven door de liefhebber maakt de score van het aantal kampioenspunten per liefhebber. Voorbeeld: Liefhebber A met 40 duiven mee in concours maakt viermaal zoveel kans op de eerste plaats als een liefhebber B met tien duiven mee. De score van de punten van liefhebber A is het gemiddelde van zijn vier eerstgeklokte duiven op die vlucht. De score van liefhebber B wordt bepaald door zijn eerstgeklokte duif. Voor deze titel generaal tellen de totale punten gescoord op de onderdelen vitesse, midfond, eendaagse fond, jonge duiven en natour.
Gerrit Hoek werd voor de tweede keer in zijn al lange carrière generaal onaangewezen. Gerrit heeft de duivensport met de paplepel ingegeven gekregen. Hij stamt uit een echte duivenfamilie: vader Bernard was een van de oprichters van De Gevleugelde Tukkers. Zijn oom Hein, zijn neven Johan en Theo Hoek waren bij leven allen prominente leden van de club. Samen met zijn broer Jos, die ook zelfstandig speelt, zijn ze elk bijna vijftig jaar lid van de vereniging. Gerrit beheert al jaren de penningen van de club en samen met o.a. zijn broer Jos ontfermt hij zich over het totale elektronisch gebeuren binnen de vereniging.
Met zijn generale titel bewijst Gerrit dat je geen megatuin, -hok en -aantal duiven nodig hebt om prima te presteren. Consequent verzorgen, je ogen optimaal de kost geven en vooral om je duiven geven zijn de ingrediënten voor succes. Zijn vrouw Ria speelt daarin tevens een belangrijke rol, want Gerrit heeft geen van acht tot vier uur baan als financieel verantwoordelijke van Ter Steege Bouw Vastgoed Hardenberg B.V. Naaste buur en clubgenoot Jan Klein Haarhuis is niet enkel een van zijn concurrenten, maar ook een echte ‘noaber’. Ze overleggen samen en helpen elkaar zo nodig maximaal in de verzorging.
De basis van zijn generale kampioenschap heeft Gerrit gelegd op de vijf eendaagse fondvluchten (500-700 km). Hij werd er met ruime voorsprong kampioen. Het zit in de genen van Gerrit dat de eendaagse fond zijn favoriete vluchten zijn. Vader Bernard excelleerde ook op deze vluchten en zijn gevleugelde uitspraak luidde: “Duiven speel je pas als er volop bladeren aan de bomen zitten.”
Aangewezen generaal: Roel Beugeling
Per wedvlucht wijst elke liefhebber drie duiven aan voor dit kampioenschap. Alleen deze drie kunnen punten scoren voor het kampioenschap aangewezen.
Vier jaar geleden kwamen Roel en Anne buitenaf wonen aan de Gelepollenweg te Geesteren. Alle ruimte voor wat kipjes. Maar net voor het hokje voor hen af was, kwam er een duif met ring bij hen op het erf. Roel en zijn vrouw Anne verzorgden het beestje en raakten in enkele dagen tijd verknocht aan het vogeltje en omgekeerd was dat tot hun verbazing hetzelfde. Het zaadje voor de belangstelling voor postduiven was daarmee gelegd. Er kwamen geen kipjes maar hun lieveling, de aanvlieger, werd aanvankelijk alleen de bewoner van het hokje. Over de weilanden achter zijn woning heen zag Roel de duiven van wijlen gekend liefhebber Gerrit Kock vliegen. Op zoek naar een partner voor zijn aanvlieger kwam hij bij genoemde Gerrit. Dit bezoek aan hem was voor Roel het begin van een onverwacht en ongekend snel succes.
In 2023 werd gestart met dertig jonge duiven van Gerrit Kock. In recordtempo maakte hij zich door te lezen, te kijken, te luisteren naar podcasts en vooral door hokbezoeken bij erkende liefhebbers de postduivensport eigen. In 2025 meldde hij zich aan als lid van De Gevleugelde Tukkers.
“Ik had niet enkel ooit een postduif vastgehouden, maar ook nog nooit een hamer en zaag. Ik heb tot mijn eigen verbazing nu de aanwezige ruime hokken alle eigenhandig gemaakt en weet nu niet alleen een postduif vast te houden, maar weet hem ook succesvol te begeleiden. Ik vind dit een hele beleving. Bovendien wakkeren de behaalde successen de animo aan”, aldus Roel. Zijn vrouw Anne: “Ik verzorg de twintig koppels kwekers. Ik geef ze voer, maak hun hokken schoon en verwen ze individueel. Ik vermaak me op hun hok en zij ook met mij. Ze komen graag naar mij toe. Ik ken alle veertig kweekduiven niet enkel op kleur, maar ook op hun doen en laten. Ze zijn alle verschillend. Dit boeit me en houdt me ook buiten hun hok bezig. Ik denk dat onze duiven voor Roel en mij naar huis komen. Ik ga in ieder geval na mijn werk graag naar huis.
De basis voor zijn aangewezen kampioenschap is ontegenzeglijk het feit dat hij gestart is met fantastisch goede duiven. Op zijn hokken hebben zich dit jaar meerdere duiven als kwalitatief super onderscheiden. Dit vergemakkelijkt het aanwijzen van drie duiven voor het aangewezen kampioenschap aanzienlijk. We zien dit bij de tour kampioenschappen van Roel ook terug. De kampioenduif generaal ’26 met 14 gewonnen prijzen de driejarige duivin ‘422 huist ook op zijn hok.
Keizer kampioen: Roel Beugeling
De som van de punten behaald voor het onaangewezen en aangewezen kampioenschap is bepalend voor het keizer kampioenschap. Roel scoorde in totaal 1938 punten en Gerrit 1889.
Meteen na de officiële uitslag van Marche-en -Famenne kon deze eindstand worden opgemaakt. Direkt daarna vertrokken alle leden richting huize Beugeling aan de Gelepollenweg. In mum van tijd was de banner ‘Keizer kampioen De Gevleugelde Tukkers’ gespannen. De bijbehorende keizerlijke taart werd aangesneden. Daarna werd onder het genot van het traditioneel hapje en drankje nog flink gemolken.
Huldiging kampioenen
Op zondagavond was het werkelijk volle bak in het gezellig ingerichte clublokaal aan de Lutkeberg. Voorzitter Ben Kroeze heette alle leden met dames van harte welkom. Later nam hij de gelegenheid om alle kampioenen met een persoonlijk woord te huldigen. Bijzondere woorden en aandacht van hem was er natuurlijk voor de generale kampioenen.
Gerrit Hoek werd niet enkel lof toegezwaaid als generaal kampioen, maar ook in het bijzonder voor het vele werk dat hij voor de vereniging verricht. Zijn vrouw Ria ontving onder luid applaus een pracht boeket bloemen.
Roel Beugelink werd voor zijn dubbele titel aangewezen en keizer gehuldigd. “Je hebt je in een ongelofelijke korte tijd als een echte kampioen ontwikkeld. Je bent een behulpzaam lid, die niet van verre staat als er dingen moeten gebeuren”, aldus de voorzitter. Zijn vrouw Anne werd in de huldiging betrokken met een kleurrijk boeket bloemen.
Uiteraard werd er tijdens deze avond met een heerlijk buffet, aangeboden door de beide generalen, teruggekeken naar het afgelopen zware seizoen. Niet enkel het weer was debet aan de zwaarte van de vluchten. Er schort ook zeker aan de opbouw van het program. De oude en jonge duiven worden o.i. te snel onderworpen aan te forse stappen in afstand.