Echtpaar Helthuis-Keupink viert diamanten huwelijk

Op 29 augustus 1942 stond de wieg van       Gerard (Gait) Helthuis in Berghuizen, destijds nog onderdeel van de gemeente Losser en later van Oldenzaal. Gerard was de tweede in het gezin bestaande uit zeven kinderen, waarvan zes broers en één zus. “We hebben op meerdere adressen in Berghuizen gewoond. Om de kinderen aan te geven moest mijn vader op de fiets van Berghuizen naar Losser. We hadden geen auto’s of brommers, dan was het nog een heel eind. Wij hadden een hele fijne jeugd, maar het was ook heel rustig. Dat is het grootste verschil met nu; toen waren er geen auto’s en nu zit de hele wereld vol auto’s”, vertelt Gerard. Na de lagere school ging Gerard direct naar Gelderman om in de textiel te werken, net als zijn vader. Thuis moest het geld worden afgedragen, waarna er na aftrek van het kostgeld weer een deel terugkwam, zoals gebruikelijk in die tijd. 

‘Je bent nu wel getrouwd, maar je mag nog niet alles toegeven. Eerst voor de kerk!’

Van alles gedaan

Marietje Keupink werd op 25 mei 1947 geboren in Ootmarsum als jongste in een gezin van ook zeven kinderen. Ze had vijf broers en één zus. Marietjes vader werkte als kelner en, net als Gerards vader, bij Gelderman in de textiel. Het gezin woonde in het huizenblok aan de Nieuwstad, vroeger bekend als de Acht Zaligheden, links van de huidige Avia. “Er was niet zoveel te beleven als tegenwoordig, maar we hadden een leuke jeugd. Ik ging naar de lagere school in Ootmarsum en daarna heb ik van alles gedaan. Onder andere gepoetst, bij de dekenfabriek in de confectie en strijken in de fabriek in Oldenzaal”, aldus Marietje. 

Met krulspelden achterop de brommer

Lachend vertelt Marietje hoe haar vader behoorlijk streng kon zijn, en hoe Gerard daar ook na hun eerste ontmoeting achterkwam. “Ik mocht soms van mijn ouders naar Cafetaria Bosch in de Molenstraat heen. Heel toevallig kwam Gerard daar ook op een zondag en kwam hij mij achterna met de brommer. Thuis lagen er allemaal kiezelsteentjes en Gerard kreeg van mijn strenge papa een schop onder de kont. Maar omdat hij als kelner vaak aan het werk was bleven we elkaar zien. Op een zaterdagmiddag was mijn vader er wel en riep hij ‘je komt niet weg’. Ik had mijn krulspelden nog in en ben toen zo achterop de brommer gesprongen, mee naar Oldenzaal.”

‘Er was niet zoveel te beleven als tegenwoordig, maar we hadden een leuke jeugd’

 ‘Wel getrouwd, maar nog niet alles toegeven’

Uiteindelijk ging ook Marietjes vader overstag en was hij, na twee jaar verkering, aanwezig bij het huwelijk tussen zijn jongste dochter en Gerard. Dat was op 9 september 1966. “Moeder zei nog: ‘je bent nu wel getrouwd, maar je mag nog niet alles toegeven. Eerst voor de kerk!’”, lacht Marietje. Het kerkelijk huwelijk volgde op 28 oktober in de Simon en Judaskerk, waarna de bruiloft bij de Rozenstruik volgde met alles erop en eraan. “De eigenaresse van de Rozenstruik kookte voor ons. Ze is nu boven de honderd en zit hier achter ons op de Meijerij!”, voegt Gerard toe. 

57 jaar aan de Cramerstraat

Na hun huwelijk betrok het kersverse echtpaar hun nieuwe woning aan de Cramerstraat, waar ze uiteindelijk 57 jaar bleven wonen. Gerard: “Ik heb in die tijd een stuk of tien banen gehad. De wegenbouw, Grolsch, Van Gend & Loos in Oldenzaal en nog een paar. Maar het langste bij Van Gend & Loos, 32 jaar.” “Twaalf ambachten, dertien ongelukken”, lacht Marietje. In hun huwelijk verwelkomde het echtpaar met Astrid, Monique en Willeke drie dochters. Inmiddels zijn daar negen kleinkinderen en drie achterkleinkinderen uit voortgekomen. Marietje heeft altijd met veel plezier op de (klein)kinderen gepast. Gerard vermaakte zich met zijn postduiven, die maar liefst vijftig jaar heeft gehad. Ook mocht hij in het verleden graag voetballen, puzzelen en een biertje drinken. Samen gingen ze graag wandelen, met de hond naar het Springendal of langs het kanaal. 

‘Als het goed is, waarom zou je dan ergens anders heen gaan?’

“Dat was heel mooi wonen. We hadden een hondje waarmee we zo de achterdeur uit de natuur inliepen. Die vrijheid missen we wel”, blikt Marietje terug. “Maar we zijn ouder en het is hier ook mooi wonen”, relativeert Gerard. “Sinds drie jaar wonen we op Huize Franciscus. Op de eerste verdieping, dus vanaf het balkon zien we alles wat er gebeurt en wie er in Ootmarsum waar zijn boodschappen doet.” Het echtpaar vierde al hun jubilea bij Rouwers en kijkt ernaar uit om dat op 27 september weer te doen. “Als het goed is, waarom zou je dan ergens anders heen gaan?”, besluiten ze eensgezind. 

‘Om de kinderen aan te geven moest mijn vader op de fiets van Berghuizen naar Losser’