DSVD boekt knappe zege bij Vroomshoopse Boys

Waar vorig seizoen gemiddeld bijna 4 keer per wedstrijd gescoord werd, gaat het wat dat betreft dit seizoen een stukje moeizamer. Dit seizoen, in de eerste klasse, had de ploeg 5 wedstrijden nodig om 4 doelpunten te produceren. Logisch natuurlijk, want het niveauverschil is behoorlijk, dat ondervinden de mannen van Hielke Penterman wekelijks. Des te knapper is het dat toch al 9 punten bij elkaar gesprokkeld zijn. Doorgaans komt DSVD het eerste uur prima door, ondanks dat het ook al 3 keer binnen 10 minuten op achterstand kwam. Door het hoge tempo is de pijp in de slotfase tot nu toe ook vaak leeg. Zeker ook gezien de krappe selectie, is dat allemaal heel goed verklaarbaar. Waar er in het vorige (top)seizoen nauwelijks blessures of schorsingen waren, zijn dit jaar bijvoorbeeld beide vleugelverdedigers langdurig geblesseerd en zijn er door omstandigheden haast elke wedstrijd vaste basisspelers afwezig. Zo kon bijvoorbeeld routinier Kas Rensen er deze middag niet bij zijn. Hij werd overigens adequaat vervangen door Rick Boomkamp in de eerste helft en Bram Reuver na rust. Tel daarbij op dat spits Wout Arkink niet echt zijn beste dag had op het zware en gladde veld, wat natuurlijk kan gebeuren. Dat maakt het allemaal des te knapper dat een wedstrijd tegen Vroomshoopse Boys, toch niet onverdiend, in winst wordt omgezet.  

Basis hiervoor is teamgeest, want dat kan deze ploeg niet ontzegd worden: er wordt gestreden voor elke meter. Misschien wel typerend hiervoor was dat diezelfde Wout Arkink in de slotfase gewoon achterin meestijd om daar ballen weg te koppen.

In het eerste bedrijf was DSVD de betere ploeg en creëerde het ook de meeste kansen. De grootste was in de twaalfde minuut voor Patrick Gerritsen, die aan het eind van een prima aanval over links stond. Van een meter of 10 deponeerde hij de bal echter richting Den Ham en niet in het net. Dat was op dat moment zeker verdiend geweest, want de bezoekers waren de bovenliggende partij en met name Douwe Wolters bezorgde de thuisploeg toch het nodige werk. Misschien ook niet verbazingwekkend dat juist hij, toch enigszins uit het niets, in de vierentwintigste minuut de 1-0 op het scorebord zette. Randje 16 beproefde hij zijn geluk met een prima uithaal, waar de (uitstekende) doelman Kok van de gastheren zich op verkeek. Een opsteker voor de gasten, die daarna de tegenstander wel wat sterker zag worden. Dit leverde een aantal mogelijkheden op voor de thuisploeg, waar ze telkens de uitstekende doelman Jurre Nijland op hun weg vonden. Ook ging een listig lobje net over de lat. DSVD bleef in de omschakeling echter ook van zich afbijten en had in Douwe Wolters de gevaarlijkste aanvaller deze middag. Gescoord werd er niet meer, maar de duels waren af en toe wel pittig en had arbiter Loois de nodige kaarten nodig om de orde te handhaven.

In de tweede helft startte de bezoekers weer prima en pakten in de openingsfase het initiatief, wat leidde tot de grootste kans van de wedstrijd. Wout Arkink wist op de middenlijn zijn belager af te schudden en kon alleen op de doelman af, maar vond deze redde bekwaam in het 1 tegen 1 duel. Gaandeweg de wedstrijd begon het zware veld ook een rol te spelen, want de glijpartijen waren deze middag niet van de lucht. Toch bleef DSVD figuurlijk wel degelijk op de been, ondanks dat het gaandeweg de wedstrijd wel steeds verder terug gedongen werd en het laatste kwartier was het hoofdzakelijk verdedigen. Dit leidde tot een paar grote kansen voor de thuisploeg, waarbij Jurre Nijland zijn uitstekende optreden deze middag extra glans gaf met een spectaculaire redding. Na een hachelijke situatie voor het doel leek de bal uiteindelijk schitterend in de kruising geschilderd te worden, maar de doelman tikte de bal fantastisch uit zijn doel. In de slotfase kwamen de bezoekers nog een keer goed weg, toen de thuisploeg van dichtbij een spervuur van schoten loste en uiteindelijk belande de bal keihard op de lat. Er was weliswaar al gefloten voor buitenspel, maar een hachelijke situatie was het zeker. Hectisch werd het nog even toen 2 minuten voor tijd Leon Dogger namens de thuisploeg zijn tweede gele kaart incasseerde en vroegtijdig kon douchen. Hoe de thuisploeg ook aandrong in de slotfase, gescoord werd er niet meer en met hard werken trok DSVD de 0-1 over de streep. De opluchting was dan ook groot in het Deurningse kamp, toen de scheidsrechter na 95 minuten zijn laatste muzikale uithaal ten gehore bracht.  

Een nipte overwinning op basis van een sterk collectief en daar mag de ploeg best trots op zijn. Hierdoor staat DSVD na 5 wedstijden er keurig bij in de stand en wacht 1 november alweer een nieuwe uitdaging: thuis tegen SVBO. Gewoon een keer weer op zondag, ook wel eens lekker.