TUBBERGEN - Op vrijdag 5 juni aanstaande organiseert de Stichting Heemkunde Tubbergen een bijzondere en feestelijke bijeenkomst, waarvoor belangstellenden van harte worden uitgenodigd. De middag staat onder leiding van ceremoniemeester Henk Robben, die het programma in goede banen zal leiden. Eregast is dr. Christian Schulze Pellegahr Freiherr von Freusberg-Steinhorst.
In de raadzaal van het gemeentehuis te Tubbergen vindt om 14.30 uur de presentatie plaats van het boek 'Clemens von Bönninghausen – bestuurder, botanicus, homeopaat (1785–1864)’, geschreven door de historicus jhr. dr. Igor Wladimiroff. Een publicatie die mede tot stand is gekomen dankzij de steun van: H.A.J. Bekhuisstichting, Ridderschap van Overijssel, Stichting Twentsche Courant en Stichting Instandhouding Havezate Herinckhave.
Aansluitend wordt in de bibliotheek van Tubbergen een bijzonder moment gemarkeerd met de onthulling van een bronzen borstbeeld van Clemens von Bönninghausen, vervaardigd door de Duitse kunstenaar Burkhard Hoppe. De realisatie van dit kunstwerk is mede mogelijk gemaakt door: Ridderschap van Overijssel, Stichting Nederlandse Adel en Stichting mr. W.J. Engels van Beverfordefonds.
Met zowel het boek als het borstbeeld brengt wordt een passend eerbetoon gebracht aan deze betekenisvolle historische figuur uit de gemeente Tubbergen.
Na afloop van het officiële programma is er gelegenheid om het boek in te zien, aan te schaffen en door de auteur te laten signeren. Onder het genot van een drankje kunt u bovendien napraten met overige aanwezigen.
Uw komst wordt door het bestuur van de heemkunde zeer op prijs gesteld. Wij verzoeken u wel vriendelijk om uw aanwezigheid vooraf te bevestigen via: info@heemkundetubbergen.nl.
Clemens Maria Franciscus von Bönninghausen
Clemens von Bönninghausen (1785–1864) was een opmerkelijke en veelzijdige persoonlijkheid, die zijn sporen naliet als jurist, bestuurder, botanicus én pionier van de homeopathie. Hij werd geboren op 12 maart 1785 op havezate Herinckhave te Fleringen, in een adellijke familie met een sterke juridische traditie. Zijn opleiding sloot daar naadloos op aan: na het gymnasium in Münster studeerde hij rechten in Groningen, waar hij in 1806 promoveerde.
Zijn loopbaan begon veelbelovend in bestuurlijke en juridische functies. Onder het bewind van Lodewijk Napoleon wist hij snel op te klimmen tot invloedrijke posities binnen het Koninkrijk Holland, waaronder secretaris-generaal en koninklijk bibliothecaris. Na de inlijving bij Frankrijk keerde hij terug naar Twente, waar hij onder meer als rechter werkzaam was. Tegelijkertijd ontwikkelde hij een brede belangstelling voor landbouw en plantkunde, terreinen waarop hij zich met grote toewijding en kennis stortte. Zijn botanisch onderzoek leverde hem wetenschappelijke erkenning op; zelfs verschillende plantensoorten dragen tot op de dag van vandaag zijn naam.
Een beslissende wending in zijn leven kwam in 1827, toen hij ernstig ziek werd — waarschijnlijk aan tuberculose. Toen de reguliere geneeskunde geen uitkomst bood, kwam hij in aanraking met de ideeën van Samuel Hahnemann, de grondlegger van de homeopathie. De behandeling die hij onderging, had naar zijn overtuiging een genezend effect. Dit vormde het begin van een nieuwe levensfase, waarin hij zich volledig toelegde op de studie en toepassing van deze alternatieve geneeswijze. belangrijkste historische figuren uit de geschiedenis van Tubbergen, mede vanwege zijn internationale betekenis.
Von Bönninghausen groeide uit tot een van Hahnemanns meest vooraanstaande leerlingen en medewerkers. Waar Hahnemann de grondslagen van de homeopathie had gelegd, was het Von Bönninghausen die deze verder systematiseerde en praktisch toepasbaar maakte. Met zijn juridische en analytische achtergrond ontwikkelde hij een methode om ziekteverschijnselen en geneesmiddelen overzichtelijk te ordenen. Zijn zogeheten repertoria — naslagwerken waarin symptomen systematisch worden gekoppeld aan remedies — vormden een belangrijke stap in de professionalisering van de homeopathie.
Als auteur verwierf hij internationale bekendheid. Werken als het ‘Therapeutisches Taschenbuch’ en bijdragen aan het Archiv für die homöopathische Heilkunst maakten hem tot een gezaghebbend schrijver binnen zijn vakgebied. Zijn publicaties waren bedoeld voor artsen en behandelaars, maar hun invloed reikte veel verder: zij droegen bij aan de verspreiding en acceptatie van de homeopathie in Europa en daarbuiten.
Hoewel hij aanvankelijk geen officieel arts was, kreeg hij in 1843 van de Pruisische koning Frederik Willem IV van Pruisen de bevoegdheid om als homeopathisch arts te praktiseren. Zijn praktijk trok een breed publiek, variërend van gewone burgers tot leden van de adel en bekende tijdgenoten.
Clemens von Bönninghausen overleed op 26 januari 1864 in Münster. Zijn betekenis reikt echter tot ver voorbij zijn eigen tijd. Hij wordt gezien als degene die de homeopathie van een vernieuwend idee tot een gestructureerd systeem heeft gemaakt. Dankzij zijn werk kreeg deze geneeswijze een vaste plaats binnen de medische geschiedenis van de 19e eeuw.
Volgens voorzitter Martin Paus van de Stichting Heemkunde Tubbergen verdient Clemens von Bönninghausen zonder meer een prominente plaats, temeer daar hij geldt als een van de belangrijkste historische figuren uit de geschiedenis van Tubbergen, mede vanwege zijn internationale betekenis.
