Tijdens de presentatie van het boek over Clemens von Bönninghausen en de onthulling van diens borstbeeld in de raadzaal van Tubbergen op 5 juni jl. was er één optreden dat bij veel aanwezigen een diepe indruk achterliet. Peter Kok, bij muziekliefhebbers vooral bekend als de muzikale kracht achter Greenfield & Cook, verzorgde een sfeervol en uiterst verzorgd optreden dat de bijeenkomst een bijzondere dimensie gaf.
Met zijn gitaar en karakteristieke stem bracht Peter Kok drie nummers ten gehore die de raadzaal in een warme en intieme sfeer hulden. Hij opende met Don't Turn Me Loose, gevolgd door de klassieker Only Lies, nog altijd beschouwd als een van de mooiste Nederlandse popsongs uit de jaren zeventig. Hij besloot met Musica I Amor, een compositie die hij onlangs in Tubbergen schreef en waarmee hij zijn verbondenheid met zijn nieuwe woonplaats onderstreepte.
Voor velen blijft Peter Kok onlosmakelijk verbonden met Greenfield & Cook, het succesvolle duo dat hij vormde met Rink Groenveld. In de jaren zeventig groeiden zij uit tot een van de populairste popacts van Nederland. Hun muziek onderscheidde zich door verfijnde melodieën, warme samenzang en een tijdloze elegantie die ook na ruim vijftig jaar nog niets aan aantrekkingskracht heeft verloren.
Hoewel Rink Groenveld vaak het meest zichtbare gezicht van het duo was, vormde Peter Kok minstens zozeer de creatieve spil. Zijn gevoel voor melodie, harmonieën en subtiele arrangementen gaf Greenfield & Cook een eigen, herkenbare signatuur. Met hun verfijnde popmuziek bereikten zij niet alleen een groot Nederlands publiek, maar oogstten zij ook internationaal waardering.
Die internationale reputatie blijkt eveneens uit de indrukwekkende reeks artiesten met wie Peter Kok gedurende zijn carrière samenwerkte of persoonlijk in contact kwam. Namen als The Shadows, The Everly Brothers, Simon & Garfunkel, Bee Gees, Gilbert Bécaud, ABBA, Stevie Wonder, Demis Roussos en Julio Iglesias illustreren het uitzonderlijke muzikale netwerk waarin hij zich jarenlang bewoog.
Zijn internationale levensloop weerspiegelt zich ook in de landen waar hij woonde. Voordat hij zich enkele jaren geleden in Tubbergen vestigde, leefde hij onder meer in de Verenigde Staten, Spanje, Chili, Frankrijk en Kroatië. Juist daarom is het bijzonder dat een musicus met zo'n rijke internationale ervaring tegenwoordig in Tubbergen woont en daar nog altijd actief muziek maakt.
Ondanks zijn indrukwekkende staat van dienst is Peter Kok altijd een bescheiden vakman gebleven. Geen artiest die bewust de schijnwerpers zocht, maar een musicus die zijn naam vestigde met kwaliteit, muzikaliteit en authenticiteit. Minder bekend is wellicht dat hij in 1977 deelnam aan de Nederlandse voorronde van het Eurovisie Songfestival met het lied Pinokkio, geschreven door Herman Pieter de Boer.
Zijn optreden tijdens de bijeenkomst rond Clemens von Bönninghausen vormde een waardige en sfeervolle muzikale omlijsting van de middag. Het langdurige applaus na afloop liet zien hoeveel waardering de aanwezigen hadden voor zijn optreden. Peter Kok bewees opnieuw dat echte klasse tijdloos is en dat zijn muziek nog altijd moeiteloos weet te raken.
Martin Paus