Zakelijk

Wierdense 'dorpsfysiotherapeut' met pensioen

Ben Kamphuis draagt de sleutel van fysiopraktijk over aan Merle Alberts

Ben Kamphuis heeft na 38 jaar zijn praktijk in Wierden verlaten.

WIERDEN – Ben Kamphuis heeft letterlijk een groot deel van de Wierdense bevolking wel een keer 'onder handen' gehad. Sinds 1982 was hij namelijk in het dorp actief als fysiotherapeut, eerst in een maatschap en later geheel zelfstandig. Nu, op 63-jarige leeftijd, vindt hij het tijd om het werkzame leven achter zich te laten om te gaan genieten van dagen zonder werkdruk en meer vrije tijd en ruimte voor hobby's. Vorige week dinsdag trok hij de deur van de praktijk aan Almeloseweg voor de laatste keer achter zich dicht. Merle Alberts heeft zijn taken overgenomen.

“Ik weet nog dat ik 25 jaar jong was en net mijn opleiding aan de Deventer Akademie voor Fysiotherapie had afgerond; een pittige studie waar je echt voor de leeuwen werd gegooid. Daar heb ik ontzettend veel geleerd. Ik besloot deze richting op te gaan, omdat een goede vriend van mij ook fysiotherapeut wilde worden. Dat triggerde me, die richting vond ik ook interessant. Via mijn stage kwam ik in Wierden bij Hartgerink terecht, in het oude notariskantoor aan de Rijssensestraat. Daar kon ik gelukkig ook meteen aan de slag toen ik werk zocht. Daar is vervolgens een maatschap uit voortgevloeid. In die tijd ben ik ook naar Wierden verhuisd. Als geboren en getogen Almeloër voel ik me hier thuis en zal ook nu na mijn pensioen in Wierden blijven wonen. Ik ken inmiddels zo veel mensen hier...”

Vanaf 1982 tot aan 2007 heeft Kamphuis zijn werk vanuit de villa uitgeoefend. Daarna verkaste hij naar een eigen ruimte aan de Almelosestraat in Wierden. “Ik ben blij dat ik in Wierden terecht ben gekomen, waar in m'n beginjaren nog maar twee fysiopraktijken gevestigd waren. Daardoor had je dus persoonlijk contact met een groot deel van de Wierdenaren, al dan niet via de doktoren waar je veel overleg mee had. Fysiotherapie viel toen nog onder de vrije beroepen. Er is veel veranderd. Het is me nu té gestroomlijnd; toentertijd was je ook maatschappelijk werker en psycholoog. Soms best pittig, zeker als net afgestudeerd 'broekie'.” 

Old skool therapeut
Kamphuis heeft in zijn praktijk ook het gebruik van de computer zien toenemen. “Het werk is transparanter geworden en er is meer controle. Maar er zijn ook heel veel procedures bij gekomen, waardoor je tegenwoordig veel minder tijd en dus minder contact met je patiënten hebt. Die werkwijze past eigenlijk niet bij mij, ik ben wat dat betreft nog echt een 'old skool' therapeut. Ik stam nog uit de tijd dat je op een zaterdag gebeld werd door een huisarts en dan meteen klaar stond voor een patiënt. Of dat je iemand die terminaal was ook nog aan huis behandelingen gaf. Dat is nu niet meer. Ik heb generaties families in mijn praktijk gehad, van ouders en hun kinderen en nu zelfs hun kleinkinderen.”

Galgenhumor
Kamphuis heeft aan de wieg van nuttige initiatieven gestaan, bijvoorbeeld het behandelen van mensen met Parkinson, in groepsverband in sportzaal 't Noordbroek. “Het plan werd omarmd door de gemeente die het zelfs financierde. Een mooie tijd was dat! Zeker ook door die galgenhumor van die mensen, die allemaal in hetzelfde schuitje zaten. Het was fijn om ze via oefeningen en spellen te ondersteunen in hun welzijn. Later is dit overgenomen door ziekenhuizen en ben ik er mee gestopt.”

Aan het denken
Fysiofitness, in de oefenruimte met een man of zes een uur lang bewegingsoefeningen doet, is eveneens een paradepaadje van Kamphuis, maar is ook aan wijzigingen onderhevig. “Door Covid is de zaal al geruime tijd gesloten en wordt mede daardoor nu grotendeels verbouwd en aangepast. Er zijn veel veranderingen op komst, waarvoor ik me ook zou moeten herscholen. Dat heeft me een jaar of drie terug al aan het denken gezet, mede ook door het plotselinge overlijden van collega Henry Breshamer. Het kan zo maar ineens voorbij zijn. Daarop ben ik toen al voor vijftig procent minder gaan werken en heeft Merle Alberts dat deel opgepakt. Zij neemt per 1 januari de gehele praktijk van me over en neemt nog een nieuwe therapeut in dienst.”

Kasten vol vinyl
De oud-fysiotherapeut heeft de sleutel van zijn praktijk inmiddels aan Merle overgedragen. Vanaf heden heeft hij tijd voor andere leuke dingen, dat het leven met zich meebrengt. “Ik vind het bijvoorbeeld heerlijk om musea te bezoeken of te lezen. Dat geldt ook voor muziek, van pop tot rock en sinds een paar jaar ook klassiek. Met name opera vind ik prachtig, terwijl ik dat vroeger vreselijk vond als m'n vader het opzette. Pas later begin je die muziek te begrijpen.” En muziek moet je beleven, meent Kamphuis. Hij luistert dus niet via een streamingsdienst, maar van authentiek vinyl! De naald moet door de groeven ploegen om zo de kamer met geluid te vullen. In zijn platenkast staan honderden albums, van The Rolling Stones tot Led Zeppelin en van The Beatles tot The Kings of Leon. “Het liefst struin ik een paar keer per jaar platenbeurzen af of ga ik naar Geesteren waar een goede platenzaak gevestigd is. Dan ga ik op zoek naar mooie albums en kom ik blij weer thuis, met een stapeltje albums onder m'n arm... om er vervolgens soms achter te komen dat ik die platen allang in de kast had staan haha.”