Uitgaan & Cultuur

Hospice-vrijwilliger Hetty Westera: “Wanneer je geeft, is geluk je beloning”

RIJSSEN – De lichtjes twinkelen in de kerstboom in de hal van Hospice De Reggestroom. “Kerst is een bijzondere periode om hier te zijn”, vertelt vrijwilliger Hetty Westera. “Er hangt een kerstster in de kamers van de gasten, er wordt extra lekker gekookt en als mensen dat nog kunnen krijgen ze ook wat lekkers bij de koffie.” 
 
Er kwam met Kerst ook wel eens een koortje zingen in het hospice aan de Groeneweg. Dit jaar gaat dat niet door. Dat gold ook voor feestelijkheden rond het tienjarig bestaan van Hospice De Reggestroom. Dat zou dit jaar gevierd worden, maar ook hier corona gooide roet in het eten. Voor Hetty Westera is dit ook een jubileumjaar. Ze is dit jaar tien jaar vrijwilliger bij het hospice; één van de vrijwilligers die direct vanaf de opening actief waren.  
 
Hetty komt uit de thuiszorg en werkte als verpleegkundige in de wijk. Toen ze stopte met haar werk werd het hospice gebouwd. Ze aarzelde geen moment en gaf zich op als vrijwilliger. “Zorgen zit in mij. In mijn werkzame leven heb je niet zoveel tijd die je aan palliatieve zorg kunt besteden. Dat zou bij het hospice anders zijn”, verwachtte ze. Hetty moest toch even de knop omzetten. “Je komt uit de verpleging, waar je allerlei medische handelingen doet. Hier ben je zorgvrijwilliger en dan doe je die handelingen niet. De thuiszorg komt voor het katheteriseren en voor de injecties, voor alle medische handelingen.” 
 
Zo comfortabel mogelijk 
“Als vrijwilliger hoef je geen professioneel te zijn, je bent eigenlijk een mantelzorger. Je mag mensen wel rechtop zetten, verschonen, die dingen die je thuis als mantelzorger ook zou doen. “Als zorgvrijwilliger let je wel op of iemand pijn heeft bijvoorbeeld. Je signaleert, en als er iets is geef je dat door, meestal aan de thuiszorg, soms bel je zelf een arts.” 
 
De vrijwilligers werken altijd met z’n tweeën. Altijd een zorgvrijwilliger en daarnaast een algemene vrijwilliger. Alle vrijwilligers krijgen vooraf een cursus. “Daarin komen allerlei facetten aan de orde, onder andere hoe je de gasten benadert, maar ook hoe je met de familie omgaat. Het belangrijkste van de vrijwilliger is om er te zijn. Luisteren, aandacht en warmte geven en proberen om het de gasten zo comfortabel mogelijk te maken.”  
 
Elke vrijwilliger werkt minimaal een aaneengesloten periode van vier uur per week. Hetty werkt één tot twee keer in de week. “In de vakantietijd is dat vaker en kan ik zomaar drie keer per week in het hospice zijn.” Ook haar man is vrijwilliger en soms draaien ze samen diensten, zij als zorgvrijwilliger, hij als algemene vrijwilliger. 
 
Ze is, na tien jaar, nog steeds met volle overtuiging vrijwilliger. “Families zijn enorm dankbaar; hier valt een last van hun schouders. Thuis hebben ze veel beslommeringen naast het mantelzorger zijn, van boodschappen doen tot visite ontvangen. Hier wordt de zieke verzorgd en kunnen de naasten weer op een heel andere manier met hun partner of ouder omgaan. Er is hier privacy en warmte. Iemand zei: ‘We zijn nu weer man en vrouw’. Thuis waren ze patiënt en verzorger.” 

Grapjes en humor 
Hospice De Reggestroom is voor de meeste gasten het laatste adres. “De gasten die hier komen hebben totaal geen franje meer. Als ze hier zijn, hebben ze van heel veel afscheid moeten nemen. Ze zijn heel puur, alles valt weg. Dan telt alleen nog maar liefde en aandacht.” 
 
De taak van de vrijwilliger is om het de gasten zo fijn mogelijk te maken. “Er gebeurt hier nog van alles. Willen gasten voorgelezen worden of als het kan nog een wandelingetje maken, dan doen we dat. Ook spelletjes, samen tv kijken. Gewoon gezellig bezig zijn. Het gaat erom dat je er bent. Dat je sympathie kunt tonen voor je naaste. En ook de nuchterheid hebt om mensen tot steun te kunnen zijn. Niet alleen de gasten, maar ook de familie.” 
 
In het hospice wordt best veel gelachen, vertelt ze. “Juist wel. De meeste gasten hebben al een hele fase van veel verdriet, achter de rug als ze hier komen. Het is hier niet een en al droefheid, helemaal niet. Er worden grapjes gemaakt, er is humor. Maar er zijn ook verdrietige momenten.” 
 
“Wat het mij brengt? Dat je merkt dat de gasten fijn vinden dat je er bent, dat je iets kunt betekenen voor hen. De glimlach, de dankbaarheid. Je krijgt er zoveel voor terug. Het geeft mij veel voldoening. Het is heel mooi werk. Wanneer je geeft is geluk je beloning.” 
 
Hetty: “Ik besef ook wel dat ik straks weer op de fiets stap, naar huis. Thuis denk ik wel eens, zou hij of zij er nog zijn. Maar het blijft niet in mijn hoofd. Je realiseert je wel, dat het leven niet maakbaar is. Het draait in het leven om wat er gebeurt als alle franje wegvalt. Wat dan overblijft is het echte leven. Dat zorgt er wel voor dat je zelf bewuster leeft.”