Uitgaan & Cultuur

Carbid schieten in Losser

LOSSER - Met een vuurwerkverbod tijdens de jaarwisseling leek het erop dat de populariteit van het carbid schieten in de gemeente Losser toenam. Velen leken opeens een melkbus met wat voetballen tevoorschijn te halen. De ervarener carbid schieter zette in op groter geschut met als resultaat: meer lawaai, beter hoorbaar in de wijde omgeving en wellicht daardoor meer plezier. In de gemeente Losser was veel mogelijk met de voorwaarde dat het carbid schieten alleen op 31 december mogelijk was en wel buiten de bebouwde kom. Ook moest er een BOCK (Bewust Oplettende CarbidKnaller) worden aangewezen, iemand die veiligheid van de aanwezigen bewaakt. 

Carbid heeft een lange geschiedenis. Op 2 mei 1892 werd calciumcarbide bij toeval ontdekt voor de Canadese uitvinder Thomas L. Wilson. Hij zocht naar een goedkope manier om aluminium te maken door een mengsel van koolstof en ongebluste kalk (calciumoxide) in een oven tot 2000 graden te versmelten. Toen hij het mengsel in het water gooide om af te laten koelen, kwam er licht ontvlambaar gas vrij: acetyleen. Het afgekoelde product was een grote brok steenachtig materiaal geworden: calciumcarbide, in de volksmond bekend als carbid. Later wist men de verhouding van carbid en water zo elkaar af te stemmen dat er bruikbaar acetyleengas vrijkwam. Door het met lucht te mengen, kon het veilig in lampen worden gebruikt. Carbid werd gebruikt om verlichting te voeren op fietsen en andere voertuigen. Na 1945 moest de carbidlamp plaats maken voor elektrische verlichting.

Boze geesten verdrijven

Tegenwoordig kennen we carbid hoofdzakelijk nog alleen van het carbidschieten op Oudejaarsdag. Door carbid in contact te brengen met water ontstaat er een chemische reactie waarbij acetyleengas vrijkomt. Dit gas is zeer explosief en zorgt bij het schieten voor de harde knallen. Vroeger werd dit gedaan om boze geesten te verjagen. Midden jaren zeventig groeide het carbidschieten uit tot een meer sociale activiteit. Mannen verenigden zich en gingen de ‘competitie’ aan wie de deksel van de melkbus het verst weg kon schieten, aangemoedigd door hun gezinnen en dorpsgenoten. Tegenwoordig gaat het voornamelijk om de gezelligheid én natuurlijk om de hardste knallen.

Uw reactie