Sport & Vrijetijd

Enter Vooruit doet zichzelf de das om tegen W.V.F: 0-1

Marco ter Weel van Enter Vooruit komt lengte te kort. Fotograaf: Henk Pluimers
Marco ter Weel van Enter Vooruit komt lengte te kort. Fotograaf: Henk Pluimers

ENTER – De druiven waren zuur, zaterdag 9 november op het sportpark De Werf na de match tussen Enter Vooruit en het bezoekende W.V.F. In een wedstrijd waarin Enter Vooruit nauwelijks initiatieven toonde en het Enterse spel ronduit erg matig was, ging tegenstrever W.V.F. in de slotminuten zowaar met de bloemen lopen, terwijl het voetbal van de gasten uit Zwolle, zo mogelijk nóg treuriger was. De gasten, die voor winst moesten gaan om de eerste periodetitel binnen te hengelen, leken negentig minuten met maar één credo in het achterhoofd te voetballen: “niet verliezen in Enter”. Dat die instelling óók nog een Zwolse driepunter opleverde, mocht de ploeg van coach Peter Schulte zichzelf zwaar aantrekken: 0-1.

Zowel Enter Vooruit alsook W.V.F. willen dit seizoen bivakkeren in de top van de tweede klasse H. Beide ploegen lijken na een derde van de voetbaljaargang ook te kunnen rekenen op dat plekje. Maar wat de zwart-witten en blauwhemden afgelopen zaterdag hun supporters voorschotelden, leek nou niet bepaald de illusie te wekken dat dát allemaal met goed voetbal gepaard zal gaan. Ze lieten het allemaal maar wat begaan in de veronderstelling dat het veldoverwicht wel op één of andere manier een doelpunt zou opleveren.

Bij W.V.F. was het resultaat afgelopen weekeinde helemaal heilig. De equipe van trainer-coach Marcel van der Steege leek van acquit af te willen stevenen op een bloedeloze 0-0. De Zwollenaren, toch niet voor niks trotse koploper, leefden hoogstwaarschijnlijk in de veronderstelling dan medekanshebbers op dat periodemetaal, Hulzense Boys en Sparta Enschede, hun wedstrijden verliezend zouden afsluiten en dat een remise in Enter voldoende zou zijn voor het eerste toetje van het seizoen. Pas in minuut 43 was er het eerste teken van leven vanuit Zwolle, toen Max Goudbeek z’n hielen liet zien aan de Enterse defensie (die tot dat moment nog helemaal niks had weggegeven), maar de knikker naast de kooi van doelwachter Teun Nijhof prikte.

Na wisseling van speelhelft hetzelfde beeld op De Werf. Enter Vooruit méér in balbezit en ook méér wil om er de volle winst uit te slepen, de opponent uit de Overijsselse hoofdstad nog immer met veel volk achter de bal en hopen op een gouden tegenstoot. Coach Schulte had in het kleedlokaal besloten om op z’n middenveld wat meer manschappen te posteren en met twee aanvallers te gaan spelen. Het bleek een ongelukkig besluit te zijn. Was Enter Vooruit vóór de thee nog enkele keren dreigend en moest W.V.F.-keeper Mike te Wiele nog tot drie keer toe de meubelen redden, in het tweede bedrijf bleven de aanvallende bedoelingen van de zwart-witten steken in wazige bedoelingen. Enter Vooruit kwam nauwelijks nog piepen voor het kot van Te Wiele.

Een doeltreffende opwelling kwam er, maar dan wel aan de overzijde, nadat even daarvoor W.V.F.-invaller Lucas Velner al een rollertje tegen de doelpaal had zien rollen. Volstrekt onnodig balverlies op het Enterse middenrif, Hessel Berends ging op links vliegen en Max Goudbeek kopte W.V.F. naar de winst en zowaar óók nog (bleek achteraf) naar de eerste periodetitel.

In Enter werd er echter niet lang nagepraat over de zaterdagse strijd tussen de lijnen. Al vlot na afloop was daar het ontstellende bericht dat Henri Tijhuis (53 jaar), speler van het 7e elftal van zwart en wit deze middag na een hartstilstand was overleden. Eens te meer bleek dat voetbal gewoon een bijzaak is in dit leven en dat puntengewin dan wel puntenverlies, maar onnozele perikelen zijn van een zaterdagse m