Natuur & Milieu

Doorgeven van cultureel erfgoed aan de jeugd geweldig belangrijk

HELLENDOORN – Vrolijke opgewonden kinderstemmen op een begraafplaats, normaal hoor je die niet. Maar afgelopen woensdagmorgen op 't Oale Karkhof in Hellendoorn wel. Groep 7 van basisschool De Es was op bezoek en de kinderen werkten ook nog mee. Het was namelijk treurbeukplantdag! Achteraan op het terrein tussen de oude grafstenen werd een treurbeuk geplant en verder naar voren een tweede en een pseudo-accacia.

Groep 7 met juffrouw Marjolein was al vroeg paraat. Matz Krabshuis speelde daarbij een belangrijke rol. Hij vertelt dat hij tegenover het Oale Karkhof woont, er vaak komt en er vroeger wel speelde met z'n vriendjes. Hij mocht dan ook bij de eerste boom die geplant werd aan het werk met een stel andere kinderen uit z'n klas.

Mannes Konijnenbelt begeleidde namens de afdeling Groen van de gemeente het plantproces en gaf uitleg. “De oudste treurbeuk van de gemeente, zo'n 200 jaar oud, staat hier op de begraafplaats. Hij heeft bij een storm de helft van zijn kruin verloren. We hebben de wond verzorgd en ingepakt, maar het is niet zeker of hij het redt. Daarom planten we nu nieuwe treurbeuken. Opvolgers. Goede kwaliteit, bomen van zo'n 20 jaar van kwekerij Koggel uit Damsholte."
 

Speciale bodemverbeteraar
Bij de treurbeuk moest speciale bodemverbeteraar 'vivimus' wat de kinderen enthousiast in het plantgat schepten. Daarna mochten andere kinderen scheppen bij nog een treurbeuk en weer anderen bij het planten van een pseudo-accacia Robinia. Zo kwamen ze allemaal aan de beurt.  “Die laatste boom is gekozen voor die plek omdat het daar wat droger is “, legt Konijnenbelt uit. Intussen hadden de kinderen en de aanwezige volwassenen allemaal een lekkere sprits gekregen van de stichting.

Op school was al uitleg gegeven over wat de bedoeling was. “En de kinderen hadden er heel veel zin in”, zegt juf Marjolein. Dat beamen ze: “Veel leuker dan naar school.” Lotte zegt dat ze het heel mooi vindt op het Oale Karkhof net als haar vriendinnetje die wel vaker daar wil wandelen. En dat is precies wat de Stichting 't Oale Karkhof beoogt; een band met de jeugd. Paul Janse die na de coronaperiode nog naar De Es gaat, vertelde iets over de geschiedenis van begraven vroeger, over begraven in de kerk en later op een begraafplaats. Over het verschil in begraven van arme en rijke mensen, grafkelders voor de rijken en een eenvoudig houten kruisje dat snel vergaat voor de armen. Bij het graf van de rijken werd soms een treurbeuk met hangende takken (tranen) gepoot als symbool van rouw en verdriet.

Wedstrijd
Janse hoopt dat de kinderen gemotiveerd zijn om af en toe te komen kijken op 't Oale Karhof en misschien wel mee willen helpen met het onderhoud. De leden van de stichting zijn de jongsten niet meer. Aan deze dag was voor de jeugd nog een wedstrijd verbonden. Wie de meeste woorden kan maken uit het woord 'treurbeukplantersdag' mag een keer mee naar de top van d' Oalen Griezen. De beste drie horen via de juf het resultaat.

De stichting heeft ook een nieuwe flyer uitgeven. In de flyer over 't Oale Karkhof wordt ook verwezen naar de kerk en in de flyer van d' Oalen Griezen naar 't Oale Karkhof.