Columns

Ontslag om niets

Het komt steeds vaker voor dat er bedrijven zijn die een “zero tolerance beleid” willen voeren richting hun personeel. In de praktijk is dan wel van belang dat een onderneming een duidelijk beleid voert in duidelijke richtlijnen en protocollen invoert en natuurlijk ook goed onder de aandacht van het personeel brengt. Deze ontwikkeling heeft in de afgelopen jaren tot een aantal opvallende zaken geleid waarbij een werknemer voor een ogenschijnlijk kleine overtreding op staande voet werd ontslagen. In de praktijk wordt dan gesproken van een bagateldelict, maar toch kan dit met enige regelmaat leiden tot een rechtsgeldig ontslag om niets.

 

Een goed voorbeeld van een ontslag om niets speelde zich af bij de cateringdienst van de KLM. Dit bedrijf hanteert al jarenlang een “zero tolerance beleid” en past dit ook consequent toe. Ondanks de duidelijke regels, waarin stond dat etenswaren, ook al waren deze al geopend, niet door personeel van de cateringdienst mocht worden opgegeten, besloot een werknemer om een zakje geopende pinda’s en noten op te eten. Ondanks dat de meeste mensen zullen denken dat dit toch niet zo erg is, ging de werkgever direct over tot een ontslag op staande voet en dit hield ook stand tijdens een procedure. Ook een medewerker bij dezelfde werkgever die zijn dopper fles vulde met een waterflesje bronwater, werd direct op staande voet ontslagen en ook dit ontslag hield stand. De reden hiervoor was met name de duidelijke regels en protocollen die deze werkgever had opgesteld over het niet mogen gebruiken van etenswaren die bestemd zijnvoor klanten en ook de duidelijke aankondiging dat overtreding van deze regels tot ontslag zou leiden.

 

Dat niet elk ontslag om niets stand houdt blijkt uit een casus die speelde bij de Action. Daar had een werknemer eerder op de dag tijdens werktijd een aantal producten gekocht en netjes afgerekend. Aan het einde van de dag had de werknemer bij het naar huis gaan snel nog even een plastic tasje gepakt om de spullen die eerder die dag waren gekocht in te vervoeren. Het probleem was alleen dat voor dat plastic tasje normaal drie cent moest worden betaald en de werknemer het tasje had gepakt zonder te betalen. Omdat de Action duidelijk in hun richtlijnen heeft staan dat producten waarvoor betaald moet worden door werknemers moeten worden afgerekend en wanneer dit niet gebeurd de handeling wordt aangemerkt als diefstal en ontslag op staande voet volgt, werd dit beleid ook toegepast op deze werknemer en een ontslag op staande voet volgde. De rechter vond een ontslag op staande voet in deze casus echter te ver gaan en draaide het ontslag terug, onder andere vanwege het geringe bedrag waar het om ging en de ernstige gevolgen van een ontslag op staande voet voor een werknemer. Hieruit blijkt dat ondanks duidelijke richtlijnen het voor werkgevers ook altijd nodig blijft om de omstandigheden van het geval, waaronder de persoonlijke omstandigheden van de werknemer mee te nemen, bij de beslissing om een ontslag op staande voet toe te passen.”.