Algemeen

Wisseling van de wacht in Bornse college: Wethouders Kotteman en Spekschoor verlaten toneel

Door Peter van der Molen

''Is dit echt wel het einde?'', wilde burgemeester Jan Pierik weten toen hij in Kulurhus De Bijenkorf afscheid nam van de wethouders Michel Kotteman en Arno Spekschoor. Dat hij bij het toespreken van Kotteman die twijfel uitte, is niet zo verwonderlijk want deze wethouder heeft zich twee keer twaalf jaar dienstbaar gemaakt aan Borne en hoort eigenlijk bij het meubilair.

Dat kan niet van Spekschoor worden gezegd. Hij kwam tussentijds in de afgelopen collegeperiode binnen en liet maanden geleden al weten dat hij niet beschikbaar zou zijn voor een volgende periode. ''Je was enthousiast over de sfeer in de Bornse politiek toen jij hier begon. Of je dat nog bent?'', vroeg Borne’s eerste burger zich af.

In tegenstelling tot Kotteman mag het wethouderschap van Spekschoor dan van korte duur zijn geweest, hij heeft toch wel zijn footprint achtergelaten. Toen hij begon, zag het er met de gemeentelijke financiën niet zo florissant uit, maar bij zijn vertrek ziet dat er allemaal een stuk positiever uit. Dat hij dit met hulp van het ambtelijk apparaat in relatief korte tijd op de rails heeft kunnen krijgen, was mede mogelijk door zijn ervaring in andere gemeentes waar hij de portefeuille financiën onder zijn hoede had. In zijn dankwoord prees hij zich gelukkig dat hij niet alleen door de voordeur was binnengekomen, maar dat hij ook weer door de voordeur kon vertrekken.

Dat Michel Kotteman in de politiek terecht zou komen, was niet voorzien. Hij had er eigenlijk niets mee, ondanks het feit dat moeder Marie spraakmakend in de raad aanwezig was. De reactie van zijn vader in 1990, toen die hoorde dat zijn zoon wethouder zou worden, lag eigenlijk wel in de lijn der verwachtingen: ''Verstaand hef e nig, maar he kan wa good proatn. ‘t Zal wa good kommn.''

De man kende in een opzicht zijn zoon heel goed, want dat hij kan praten daar weten zowel de gemeenteraad als het college inmiddels het nodige van. In zijn dankwoord, waarin hij aangaf altijd samen met de burgers te hebben gewerkt, illustreerde hij dit nadrukkelijk. En wat dat verstand betreft is het ook allemaal wel meegevallen, ''want je hebt in die 24 jaar zo’n beetje alle portefeuilles gehad, behalve financiën want daar had je niets mee'', memoreerde Pierik.

In zijn dankwoord toonde Kotteman zijn niet vermoedde poëtische kwaliteiten, toen hij een persiflage bracht op het bekende gedicht van Hendrik Marsman. 'Denkend aan Holland' werd nu ‘Denkend aan Borne‘, met een opsomming van de kwaliteiten van deze Twentse gemeente. De mooie woorden gingen naar de vertrekkende wethouders, maar de uitbundige bloemenruikers waren voor de partners. Van de gelegenheid voor de burgers van Borne om na afloop van de officiële plichtplegingen de wethouders te bedanken voor hun verdiensten, werd massaal gebruik gemaakt.

De plaatsen van Kotteman en Spekschoor in het college zijn nu ingenomen door Michael Geerdink (CDA) en David Vermorken (VVD).