Algemeen

Theo Hemmer deelt memoires uit zijn tijd als meester aan de St. Alphonsusschool

HARBRINKHOEK / ALMELO - “Het waren de mooiste jaren uit mijn onderwijs carrière. Een geweldig team, veel vrijheid en fantastische kinderen.” Dat vertelt Theo Hemmer, oud-leraar aan de St. Alphonsusschool. Theo is nu 78 jaar en woont met zijn vrouw Mia aan de Schapendijk in Almelo. Helaas moet Theo, geboren in Geesteren en opgegroeid bij de familie Th. Van Koersveld in Albergen, de reünie zondag 7 november omwille van gezondheidsredenen aan zich voorbij laten gaan, Met zeer veel tevredenheid blikt hij alvast terug op de ruim zevenenhalf jaar waarin hij de leerlingen aan de St. Alphonsusschool voorzag van lesstof. 

Op de foto ziet u Theo en Mia Hemmer-Altena.

Theo en Mia Hemmer-Altena vormen een echt onderwijzersechtpaar. Toen Theo een studieweek voor zijn MO akte Wiskunde had, nam Mia gedurende zijn studieverlof tijdelijk de baan van haar echtgenoot over aan de St. Alphonsusschool in Mariaparochie. Tevens viel ze in gedurende het ziekteverlof van wijlen Harry Wiegink en Tonny Hesp.

Beginnend onderwijzer

“Als beginnend onderwijzer had ik mij geen fijner team kunnen wensen”, zegt Theo Hemmer beslist.. “De grootste topper tussen al die herinneringen is ongetwijfeld het jaarlijkse kamp. Tijdens een van die kampen in de Leemkule in Hattem ontstond er poëzie van ‘hoog niveau’:

Onze tent

Kent

De vent uit Gent

Niet!

Theo legt het uit: “Ik was gedropt in de buurt van Wapenveld. Samen met een aantal jongens die het op

elke splitsing - na uitvoerig en luidruchtig onderling overleg-  steeds weer voor elkaar kregen om de verkeerde richting in te slaan. Tussen al het gekrakeel door hadden ze als opdracht een gedicht te maken van minstens vier regels over ‘het kamp”, In hoog tempo werden er heel wat gedichten gemaakt en daarna door de rest nog sneller gekraakt. Totdat ver na twaalven Johan Oude Breuil met bovenstaand stukje poëzie op de proppen kwam. Het werd meteen geaccepteerd. Het klopte perfect, ze kenden immers de vent uit Gent ook niet!

Toen we in de kleine uurtjes eindelijk de thuisbasis bereikten, kregen we als waardering voor de geleverde prestatie nul punten, want we waren nu eenmaal laatste.  Voor mij kon dit kamp echter niet meer stuk en ik besloot in de

weinige nachtelijke uren die mij nog restten, ooit tot publicatie van dit gedicht over te gaan. Bij deze!”

Droog oefenen voor de Eerste Heilige Communie

Theo Hemmer herinnert zich ook de tweede klas nog goed, Daar begon hij als onderwijzer in september 1965. Onder het Veronica-motto  ‘Je bent jong en je wilt wat’, probeerde je nieuwe ideeën van de Pedagogische Academie in praktijk te brengen. Tegelijkertijd moest ik met taal en rekenen wel zorgen dat ik de zeer ervaren

mevrouw Schutte bijbleef. Zij gaf les in de andere tweede klas. Samen met haar heb ik dat jaar ook de H. Communie en de Biecht verzorgd. Diverse keren wandelden we met de kinderen naar de kerk om daar een uurtje’ droog’ te oefenen. Die oefening ging als volgt: bij het eerste tikje ga je staan, bij het tweede tikje met het gezicht naar de gang, bij het derde tikje loop je de bank uit…enzovoort. Dat daarna de Biecht in deze vorm werd afgeschaft, had hopelijk niets te maken met mijn bijdrage in de voorbereiding.” 

Doot de meesters d’r nog eentje in!

Wanneer de oud-leraar in zijn herinnering graaft, komen nog meer anekdotes boven. Zoals de dinsdagmiddag tijdens de Tubbergse kermis. “De school was dicht, de kinderen hadden vrijaf”,  blikt hij terug. “Zowel op het kermisterrein als in de cafés waren veel ouders met kinderen te vinden. Met een heel stel collega’s zat ik er het eerste jaar ook. We hoorden er om de haverklap roepen: ‘Doot de meesters d’r nog eentje in!’ Nou, ik heb het die dag geweten!

De 10-minuten ouderavonden waren volgens Theo altijd zeer gezellig en zorgden voor goede contacten met de ouders. “De meest gedenkwaardige was de ouderavond op 21 december 1971 in Tubbergen”, merkt hij op. “Het was de dag van de Boerenopstand in Tubbergen. ‘Wat is ’t wat, wat is ’t toch wat, meester’, klonk het voortdurend. Gevolgd door commentaar of een ooggetuigenverslag.”

In zijn top drie van goede herinneringen staan zonder twijfel ook de feesten. Enerzijds de feesten op school met de kinderen zoals Sinterklaas, carnaval en verjaardagen, anderzijds de school-en volksfeesten met het team.

Daar waren goed georganiseerde feesten bij”,  verzekert hij. “Bijvoorbeeld Frans Baakes jubileum in een Jan Plezier, maar ook spontane invallen, waaronder op de bonnefooi naar Europacupwedstrijden reizen.” 

Kinderen van oud-leerlingen in de klas

Theo vervolgt: “Van de dertien leerkrachten waren er destijds negen jonger dan 27 jaar met een hoofd van 30 jaar. De Alphonsusschool was een van de grootste scholen in de omgeving, had een gemiddeld zeer jong team en was in die tijd heel vernieuwend bezig. Het woord vergrijzing bestond toen nog niet. Sinds mijn vertrek uit Haarbich heb ik meer dan 25 jaar gewerkt op scholengemeenschap St. Canisius in Almelo. Daar heb ik me eveneens uitstekend vermaakt en kreeg er zelfs de eerste kinderen van oud-leerlingen in de klas. Maar mijn verhalen kon ik daar niet kwijt. Jan, Piet en Tom, met de boter, hebben alleen op de Alphonsus hun avonturen beleefd.

Op de foto ziet u Theo en Mia Hemmer-Altena. 

Reünie

De reünie vanwege het 100-jarige bestaan van de St. Aphonsusschool vindt plaats op zondag 7 november van 14.00 tot 21.00 uur. Aanmelden is verplicht en kan via de website: tinyurl.com/100 jaaralphonsus of telefonisch bij Ans en Benny Kampkuiper 0546-861371 of 06-27276767

Reacties

Geweldig om te lezen!

dank! Voor alles.

groeten

Han Hesselink

  • door Rian
  • 24 dagen geleden

Ik herinner me nog goed de feesten en je lach En t spelen met jullie kinderen. Doe ze de hartelijke groeten ????

Fantastische herinneringen. Mooie tijd

Rian

  • door Rian
  • 24 dagen geleden

Ik herinner me nog goed de feesten en je lach En t spelen met jullie kinderen. Doe ze de hartelijke groeten.

Fantastische herinneringen. Mooie tijd

Rian