Algemeen

Op zolder bij Wierdenaar Henk Gort draait het alleen maar om snelheid

Op zolder bij Wierdenaar Henk Gort
draait het alleen maar om snelheid

 

 

 

 

WIERDEN – Henk Gort uit Wierden heeft een hobby die hij graag met anderen wil delen: het racen met auto's. Maar dan niet op de reguliere weg in een echte auto, maar met schaalmodellen op een geprepareerde baan. Henk is trotse eigenaar van de TwentTrack; een zelfgemaakte houten baan voor elektrische modelauto’s: het zogenoemde slotracen. Deze races – met 1:32 modellen van bestaande auto's – zijn in het buitenland populair, maar Henk weet dat hij hier in het oosten van ons eigen kikkerland één van de weinigen is, zo niet de enige, die nog met regelmaat het rubber over de baan laat gieren. “Ik zou het mooi vinden om met name de jeugd weer enthousiast te krijgen voor deze prachtige vrijetijdsbesteding. En laat ik alvast één vooroordeel uit de wereld helpen: het is echt geen dure hobby!”

 

Je zou het niet denken, maar het racen met auto's is bijna net zo oud als de geschiedenis van de auto zelf. Al in de jaren negentig van de twintigste eeuw, dus meer dan honderd jaar terug, werden er races georganiseerd. In Frankrijk waren de eerste edities in 1894, waar met de koetsachtige rijtuigen van toen flink wat kilometers in een zo kort mogelijke tijd moesten worden afgelegd. Snel ging dat overigens niet; er werd in die beginperiode een snelheid van zo'n zestien kilometer per uur gehaald.

 

Jaren tachtig

Het duurde niet lang of er kwam ook speelgoed op de markt om met schaalmodellen thuis te racen op een baan. Eerst met name autootjes met een opwindmechanisme, al gauw kwamen ook de eerste elektrisch aangedreven autootjes op de markt. De populariteit nam na de Tweede Wereldoorlog toe en vierde de hoogtijjaren in de jaren tachtig en negentig. In menig gezin waren de plastic banen wel op de zolder uitgestald en vlogen de autootjes met regelmaat uit de bocht. “Het merk Scalextric werd geïntroduceerd in 1957 en dat resulteerde in een grote bloei met veel commerciële banen en clubs in de jaren zestig. Ook vroeger in Hengelo en Enschede. Zo stond er ooit een baan op de Mesdag kliniek, gebouwd door patiënten!”, weet Henk.

 

Geen speelgoedracebaan

Het racen met modelauto’s met een elektromotor, die hun stroom krijgen via sporen die onder stroom staan, wordt wereldwijd slotracing genoemd. De auto’s worden geleid middels een uitsteeksel (schoentje onder de auto die in een gleuf loopt. In het Nederlands zou dat dan gleufracen worden, maar om begrijpelijke redenen is gekozen voor 'slot', de Engelse vertaling voor gleuf. Henk duidt: “Slotracing als hobby is beslist wat anders dan op een speelgoedracebaan rijden. Een groot verschil is vooral dat bij een speelgoedracebaan de auto’s voorzien zijn van sterke magneten, soms met een trekkracht van wel drie keer het gewicht van de auto’s. Daardoor vlieg je niet zo gemakkelijk uit te bocht – gebeurt het wel, dan heb je veel schade. In het echte slotracen – al dan niet in clubverband – wordt veel magneetloos gereden, of met weinig magneetkracht en onder strikte regels.”

 

 

 

Sleutelen en finetuning

Daarnaast wordt net als in de echte racewereld aan de auto's gesleuteld. Zo wordt om een auto een betere 'wegligging' te geven gewerkt met lood. Ook is de verdere afstelling van invloed. “Denk aan het wat los draaien van de schroeven (flexen), waarmee de body op het chassis zit. Ook het gebruik van voorbanden zonder grip wordt toegepast of het toepassen van compounds, net als bij een echte race. Het zijn vaak kleine subtiele aanpassingen die een auto beter beheersbaar maken, zoals de speling in de kabels, waarmee geregeld kan worden dat het schoentje goed centreert of een andere overbrenging zoals inline, side-winder, angle winder en verschillende motoren. Ook is de regelaar die je in de hand hebt van invloed op het rijgedrag. Serieuze slotracers gebruiken vrijwel allemaal regelaars met toegevoegde functies, waarvan remkrachtregeling de belangrijkste is.”

 

Henk's enthousiasme voor het slotracen is duidelijk merkbaar, vooral als hij over zijn eigen baan vertelt. “Zoals veel jongens kreeg ik ooit voor mijn verjaardag een racebaan. Ik was toen tien jaar en kon toen uren races op zo'n simpel ovaaltje, totdat de batterijen op waren en je maar weer moest wachten totdat je nieuwe batterijen kreeg. Een paar jaar later bleek een kameraad ook zo’n racebaan te hebben en we voegden onze banen samen tot een langere baan. Ook vogelden we uit hoe je een trafo kon aansluiten om zo eindeloos te blijven rijden. We kwamen er zo ook achter hoe de auto’s nog sneller konden: een hogere spanning en racen maar... totdat door de hitte van de motortjes de bodem uit de auto’s smolt.”

 

De hobby verdween wat naar de achtergrond. “Zo rond mijn 21e werkte ik bij Autorama aan de Dikkensweg in Wierden, waar nu de Jumbo gevestigd is. Daar was een racebaan in de aanbieding en die heb ik toen gekocht. Pas na mijn huwelijk heb ik de baan eens opgezet, maar al gauw ging de boel ter ziele. Veel jaren later, op mijn 49e kreeg ik een leuke bonus van mijn werk. Ik besloot dat het na dertig jaar vrijwel honderd procent focus op het werk – met af en toe wat modelbouw als hobby –  eens tijd werd om een hobby te zoeken en daar die bonus aan te besteden.”

 

In eerste instantie trok een modelspoorbaan de aandacht van Henk, maar al gauw bleek een flinke baan niet binnen het budget te passen. “Ik heb toen toch maar een startsetje gekocht. Helaas bleek een wisseltje kapot te zijn en dus ging ik terug naar de winkel en daar viel mijn oog op een mooie racebaan: een Scalextric, een merkbaan die mijn ouders vroeger niet konden betalen. Die middag heb ik maar gelijk de duurste set gekocht die de winkel in voorraad had.”

 

Mancave

En zo werd een oude jeugdhobby weer nieuw leven ingeblazen. “Ik heb samen met mijn zoon vreselijk veel lol gehad, maar kreeg er wel pijnlijke knieën en gewrichten van. Ik was natuurlijk al 49 jaar en geen tiener meer haha”. Henk improviseerde een tafel, kocht een tijdje later later nog een set en binnen de kortste keren werden vele uren in de racebaan gestoken. Binnen enkele maanden was de zolder omgetoverd tot een mancave met een serieuze slotracebaan, met mooie aankleding, goede regelaars, betere stroomvoorziening en betere tijdwaarneming. “De bonus was al snel op en vervolgens bestede ik elke euro die ik met overuren verdiende aan deze hobby.”

 

Naar Canadees idee

De racebaan kreeg de naam TwentTrack en de gedrevenheid en het enthousiasme leverde Henk dankzij een blog op internet ook contacten met andere slotracers. “Helaas maar een paar mensen uit Twente, maar wel diverse mensen uit het westen en noorden van het land. We gingen onze wederzijdse banen bezoeken en berijden. Ook ben ik samen met een paar liefhebbers uit de buurt clubbanen gaan bezoeken en deed ik mee aan toernooien. Zo ben ik ook nog een tijdje lid geweest van de club 'SpeedTrack' in Kampen (nu gevestigd in IJsselmuiden), maar een uur heen en een uur terug rijden op vrijdagavond werd me op een gegeven moment te veel. Ik bleef wel actief bezig met de hobby en bezocht veel websites op slotracegebied. Zo ontdekte ik dat je in plaats van met fabrieksmateriaal ook zelf een baan kon bouwen. Een Canadees had een methode en wat gereedschappen ontwikkeld en die ik heb aangeschaft. Na enkele maanden voorbereiding werd de oude baan afgebroken en is in drie weken tijd de huidige mooie houten racebaan ontstaan. Zelf ontworpen, in elkaar gezet, het 'slot' er in gefreesd, de koperen strips geplakt en de gehele aankleding aangebracht.”

 

Op de TwentTrack in Wierden heeft Henk ook een paar keer een toernooitje georganiseerd met acht deelnemers. “Een keer zelfs met twee banen, waarvan één in de tuin. Voorop staat dan natuurlijk het plezier en het ontmoeten van mede-hobbyisten. In clubverband wil het nog wel eens wat serieus worden – vooral als een auto die gecrasht is niet snel genoeg wordt terug gezet – maar uiteindelijk is het altijd gezellig en wordt er enorm veel gelachen. Op toernooien, beurzen, via bloggen en ontmoetingen met thuisracers heb ik zo enkele tientallen liefhebbers leren kennen.”

 

Uitdagen

Het steekt Henk dan ook dat er weinig aandacht voor slotrace als hobby is. “Er zijn ongeveer vijftien Nederlandse clubs, maar gelukkig wel diverse gespecialiseerde winkels annex webshops in Nederland. 'Scalextric Liefhebbers Nederland ' heeft voor zover ik weet meer dan vierhonderd leden. Volgens een handelaar moeten er in Overijssel ook veel van zijn klanten zitten, maar die 'kruipen weg' en lijken zich te schamen voor de hobby en een deel van hen verzamelt alleen maar. Racen is gewoon leuk! Het tunen, het onderhoud auto’s en de baan, het bouwen van scenery en het vervolgens fotograferen van alles. Dat alles maakt het tot een mooie hobby! Ik zou graag lokale liefhebbers te vinden en op bezoek krijgen of misschien zelfs een club in Wierden of de regio te hebben, waarbij je met een groepje mensen (jong en oud) samen een baan bouwt. Dit is een prachtige hobby voor oudere mannen (vrouwen zijn meestal niet geïnteresseerd haha), maar ook machtig mooi voor jongeren die niets te doen hebben in plaats van rondhangen, gamen, appen en ga zo maar door. Ik daag iedereen die maar wil uit om eens te komen racen op de TwentTrack!”