Algemeen

Familie Kruimelaar geniet van creatieve Hammenaren: “Dat is echt hartverwarmend”

Isabel Kruimelaar heeft genoten van haar dolfijntherapie in Curaçao

DEN HAM – Isabel Kruimelaar is geboren met een ernstige meervoudige beperking (Pitt Hopkins Syndroom), waardoor ze niet kan praten en moeite heeft met haar motoriek. Van jongs af aan had ze de wens om haar ontwikkeling te stimuleren door middel van dolfijntherapie. Afgelopen maand kwam haar droom uit en mocht ze naar Curaçao voor dolfijnentherapie. Moeder Marjel Kruimelaar kijkt terug op een mooie ervaring.

“Het was een heel mooie ervaring, maar ook heel intensief en pittig”, steekt Marjel van wal. Isabel moest erg wennen aan het tijdsverschil van 5 uur, zo stelt Marjel. “Daardoor raakte ze haar ritme kwijt en moest ze een paar dagen wennen aan de omgeving om te acclimatiseren.

Gewend
Isabel had zo’n vier dagen nodig om te kunnen wennen aan de omgeving en stelde zichzelf helemaal open voor de therapeuten. “Toen had ze zoiets van: ‘Dit is prima, nu mogen ze mij helpen”, zegt Marjel, die merkte dat Isabel vooral de derde dag veel moeite had. “De emoties kwamen toen wel los. Het werd even te veel met alle prikkels, maar door deze ervaring hebben we wel een stap in de goede richting gezet.”

Verbetering
Marjel merkt dat de dolfijntherapie al mooie resultaten heeft opgeleverd voor de pas 16-jarige Isabel. “We moeten er nog wel verder mee aan de slag, maar het begin is er. Wij hebben vooraf aangegeven dat we vooral wilden dat de communicatie en het gedrag verbeterd zou worden en dat gaat nu al beter. Al kan ze nu alleen nog maar ‘ja’ zeggen. Wij weten of het gemeend is of juist niet, maar wij denken dat we er meer uit kunnen halen.”

Ontwikkelingsniveau
Volgens Marjel moeten ze het echter niet te graag willen doorvoeren. “Op een gegeven moment merk je dat ze aan het eind van haar kunnen zit. Dan houdt het op. Ze zal waarschijnlijkeindigen op het ontwikkelingsniveau van een driejarige. Door veel te herhalen kan ze echter wel meer begrijpen dan een ‘driejarige’, legt Marjel uit. Ze heeft ook een voorbeeld. “Ze kon eerst nooit zelf haar jas ophangen, maar door het telkens te herhalen lukt dat nu wel. Althans: als ze de lus van de jas ziet. Stap voor stap leert ze zulke dingen wel. Ze laat een dusdanige ontwikkeling zien, maar dan moet ze niet te veel prikkels hebben. Dan kan ze de linken niet leggen.”

Door sensorische integratie (prikkelverwerkings therapie) toe te passen, kan de samenwerking tussen de zintuigen beter gereguleerd worden. Deze vorm van therapie is ook in Curaçao, bij Isabel toegepast en hierdoor kan Isabel leren welke prikkels haar kunnen stimuleren tot ontwikkeling van onder andere, het verwerken van waarnemingen.

“Isabel wordt door haar beperking soms onderschat over wat ze kan. We kregen in Curaçao ook te horen dat we haar veel meer zelf kunnen laten doen. De therapeut zei: je kunt haar best haar eigen kleding laten uittrekken. Het kost wellicht wat meer tijd, maar het kan best. Als wij als ouders erg druk zijn, dan raakt Isabel ook in de stress. We moeten haar de tijd geven.”

Hartverwarmende reacties
Om de reis naar Curaçao te kunnen maken voor de dolfijntherapie, was er een aanzienlijk bedrag nodig. De familie Kruimelaar zette in 2018 een doneeractie op de touwen om het geld bij elkaar te krijgen. In september 2019 werd het benodigde bedrag al gehaald. “Dat is echt hartverwarmend. Als ik dan zie hoeveel acties er al werden opgezet in Den Ham en omgeving, dan krijg ik echt kippenvel! Door de vele acties en spontane initiatieven zijn wij heel snel aan het nodige bedrag gekomen. Dit hadden we zelf écht niet verwacht. Wij willen dan ook iedereen bedanken, die deze therapie mogelijk hebben gemaakt!” Kijk voor alle belevingen ook eens op: www.therapievoorisabel.nl.

Uw reactie