Algemeen

‘Huisje, Boompje...Borstkanker’: bewerking van Eva’s blogs vormen pakkend boek

ALMELO - De Almelose Eva Visser ontdekte op haar 22ste dat ze borstkanker had. Over haar ziekteverloop en deze hevige periode schreef ze een blog, dat door schrijfster Kirstin Rozema is omgezet in het boek ‘Huisje, Boompje...Borstkanker’. Donderdag werden de eerste stappen gezet tot het drukken van het boek bij van Lulof Drukwerk b.v. Op 11 mei verschijnt het eerste exemplaar.

Eva Visser staat volop in het leven. Net het eerste halfjaar van de deeltijd pabo goed afgerond, haar baan opgezegd en begonnen met een nieuwe uitdaging. Veel leuke dingen gepland om die zomervakantie te doen. En toen de diagnose kanker. Onverwachts ging Visser de medische molen in en onderging chemo, immuuntherapie en een borstbesparende operatie. En met succes: na een jaar werd ze schoon verklaard en startte haar herstel.

Maar de behandeling hakte erin en van de energieke, jonge vrouw bleef weinig over. “Ik ben nog niet de oude, mijn energie is nog steeds niet wat het was. Maar ik heb mijn opleiding weer op kunnen pakken en ik loop weer stage. En het beste nieuws kreeg ik vandaag bij mijn eerste jaarlijkse controle: alles is nog steeds goed!”, zegt Eva blij en opgelucht. “Ik had enorm veel spanning voor die controle.”

Knobbeltje
De schrik zit er namelijk nog steeds goed in bij Eva. “Schijnbaar was de kanker er al ruim een jaar voordat het werd vastgesteld”, begint ze haar verhaal. “Een jaar ervoor, toen ik 21 was, voelde ik namelijk al een verdikking in mijn borst. Daarmee ben ik naar de huisarts gegaan. ‘Op jouw leeftijd is een verdikking normaal’ werd er toen gezegd.” Een jaar later zat Eva, opnieuw, bij een andere huisarts. Die bekeek en voelde haar borsten en. Ook zij voelde inderdaad een verdikking. Eva werd doorverwezen naar de mammapoli in het ziekenhuis. En daar kwam het beangstigende antwoord: borstkanker. “Je schrikt je kapot, als je dan de bevestiging krijgt dat je er al meer dan een jaar rondloopt. Ik heb mij in dat jaar nooit ziek gevoeld. Ik kan haast zeggen dat ik mij beter voelde dan ooit op dat moment.”

Er volgen snel verdere onderzoeken, voordat de eerste chemo begint. “Ik was bang voor uitzaaiingen, maar na onderzoeken bleek dat gelukkig niet zo.” Een borstbesparende operatie behoorde niet meer tot de opties; de tumor was inmiddels al zes centimeter. Voor Eva geopereerd kon worden, volgden eerst de zware chemo’s. “Pas als je behandeld wordt tegen kanker word je ziek. Je moet eerst erg ziek worden, om (hopelijk) beter te mogen worden.”

Ongecensureerd
“Tijdens mijn diagnose begon ik te bloggen. Het is fijn om alles van je af te schrijven en op deze manier mijn omgeving op de hoogte te houden. Als ik mij weer goed genoeg voelde ging ik weer schrijven.” Haar verhaal en emoties schreef ze van zich af in 32 blogs, waarin lief en leed ongecensureerd aan de orde komen. Eva en haar vriend, die ze al vijf jaar kende, moesten voor de chemo’s ook keuzes maken die je normaal als 22-jarige niet hoeft te maken. “We moesten nu al nadenken over onze kinderwens. Want de kans dat ik onvruchtbaar raak is aanwezig. Het heeft ons met beide benen op de grond gezet. We zijn er samen veel sterker en volwassener uit gekomen.”

Van blog naar boek
Nadat haar vader in contact kwam met schrijfster Kirstin Rozema, is het balletje gaan rollen. “Eva schrijft zo mooi en trekt mij mee in haar verhaal. Ik heb diep respect voor de manier waarop ze dit allemaal doet en hoe ze in het leven staat”, zegt Kirstin. “Ik verwerkte het blog tot een verhaal. Na een bericht hierover op ‘Almelo, er was eens’ kwamen Carel Horstman van Lulof Drukwerk b.v. en ik in contact en Carel bood direct aan Eva's verhaal in boekvorm te drukken. Wat een geweldige geste. Toen we kort daarna in contact kwamen met Peter Smolders van uitgeverij GrowingStories werd het cirkeltje rond gemaakt. Peter besloot dat Eva's boek door zijn uitgeverij uitgegeven zou worden.”

Eva hoopt door het boek ‘Huisje, Boompje...Borstkanker’ andere meiden te helpen of te inspireren. “Laat je niet zomaar naar huis sturen, dat je serieus moet worden genomen. Als je iets anders dan normaal in je borst voelt, kan dat kanker zijn. Ook al is de kans klein. En hoe cliché het ook klinkt; Geniet en haal alles uit het leven wat er in zit!”