Algemeen

Gerd de Haas en Ernst Kok delen de liefde voor Hertenkamp Aalderinkshoek

ALMELO - Gerd de Haas heeft na 17 jaar het voorzitterschap van de Stichting het Hertenkamp Aalderinkshoek overgedragen aan Ernst Kok. Samen met zijn vrouw Els en de vele vrijwilligers zetten ze de verzorging van de dieren met liefde voort. Ernst: “Het is zo mooi als je nu de Aalderinkshoek binnenkomt. Als het hertenkamp hier niet geweest was, dan vermoed ik dat hier van die lelijke woningen hadden gestaan.”

Woensdagochtend lopen beide heren samen met Els een rondje om het park. Iets wat bijna dagelijks wordt gedaan, ook door de vrijwilligers. Er wordt nog te vaak, veelal goedbedoeld, veel eten over de omheining gegooid. Het meeste daarvan is niet goed voor de herten. “Soms worden er hele broden over het hek gegooid. In de natuur is er toch ook geen bakker?”, grapt Gerd. Ernst vult aan: “Brood is eigenlijk geen eten voor ze. Haal dan een zak wortelen. Een kind een paar kleine stukjes brood aan de beesten laten geven, is geen probleem. Maar na een minuut of drie is zo’n kind er wel klaar mee. En dan wordt de rest van het brood over het hek gegooid. Daarom lopen we altijd rondje om vervulling en ongedierte te voorkomen.”

Pizza en rijst

Het brood is een niet op zichzelf staand incident. “We hebben wel eens twee zakken met van die Turkse pizza’s in het hertenkamp aangetroffen. Dat eten ze niet en dat moeten wij dan allemaal weer opruimen. Groente(afval) en appelschillen zijn ze dol. Maar geen Turkse pizza.”

Enkele jaren geleden zijn zelfs drie herten overleden. “Er zijn toen zakken rijst over de omheining gegooid. De herten hebben daar van gegeten, wat gedronken. De rijst zet uit en dat kunnen hun magen niet hebben”, blikt Gerd weemoedig terug.

Op het bord van Stichting Hertenkamp Aalderinkshoek staat duidelijk aangegeven wat de herten lekker vinden.

Vreemdeling

En het kan bijna nog gekker. Onlangs is er een ‘vreemd’ hert bij de kudde gezet. “Een paar weken geleden troffen we een vreemdeling aan. Het dier was ontsnapt, liep in de binnenstad en belandde vervolgens in de vijver bij restaurant Kreta.

 Hij was bij onze kudde gezet. We hebben het aangekeken, maar we hebben het hert eruit moeten halen om de rust in onze kudde te herstellen”, zegt Gerd. “Herten zijn echt kuddedieren met een eigen hiërarchie. Wanneer we de beesten brokken voeren zie je dat meteen. Eerst mag de bok eten, daarna de drachtige vrouwtjes en als laatst de kleintjes.”

En er zijn weer kleintjes op komst. Zes hindes zullen een van de komende weken bevallen. “Ik denk nog 14 dagen en dan komen de jongen. Dat is altijd zo mooi om te zien. Zodra er jongen zijn, staan ouders en grootouders vaak uren aan het hek met kleine kinderen.”

Geldzorgen

Naast verkeerde voeding is ook het geld een grote zorg. “Ons bestaansrecht is afhankelijk van donateurs. En daarvan komen de meesten uit de buurt. Het is dat of een flat voor de deur”, grapt Gerd. Het park, ingeklemd tussen de Apollo- en de Sweelincklaan, is namelijk eigendom van de gemeente. De 21 herten worden onderhouden door de (vrijwilligers van) de stichting. Naast donateurs ontvangt de stichting geld voor de verkoop van jonge herten. “We krijgen door de handelaar steeds complimenten dat ze er goed uit zien.”

De verkoop van het gewei van de bok brengt ook wat geld in het laatje. “Hij heeft ‘m net laten vallen en hij heeft nu niets meer te vertellen”, zegt Gerd terwijl hij het gewei laat zien. Voor 75 euro per stel wordt het gewei bij inschrijving verkocht. Een paar per jaar. 

Na 17 jaar voorzitterschap vindt Gerd de Haas het welletjes. “Ik blijf altijd een beetje verbonden met de herten. Vanuit ons raam kan ik ze al zien. En bij Ernst, Els en al die andere vrijwilligers zijn de beesten in goede handen.”

Reacties

Hoe wordt ik donateur van het hertenkamp Apollo Almelo Aalderinkshoek?