Algemeen

Domingus ‘Dick’ Tanate is onderdeel van eerste gezin met vierde generatie Molukkers in Almelo

ALMELO - Domingus ‘Dick’ Tanate (80) was nog maar een jongen van bijna 12 jaar toen hij samen met zijn ouders en twee broers vanuit Ambon naar Nederland kwam. Zijn jeugd bracht hij door in het Wierdense kamp Vossenbosch, met de bus ging hij naar de christelijke mavo in Almelo. “We hebben altijd hoop gehouden terug te keren. Dat zal er niet meer inzitten. Voor ouderen was het moeilijk dit te bevatten, kinderen kunnen zich in de loop der tijd aanpassen.” Zijn woonkamer in het appartement staat vol met familiefoto’s. Blijde gezichten en veel vrolijke momenten, waar Domingus graag bij stilstaat. Het getuigt van een hechte band van vier generaties Molukkers in Nederland.

Domingus ‘Dick’ Tenate

Van barak naar woning

Met zijn vieren kwam het gezin Tanate in 1951 per schip aan in het koude en natte Nederland. Na keuring en in verschillende kampen te hebben gezeten streek het gezin neer in een van de vele barakken in kamp Vossenbosch. “Mijn vader was piloot bij de KNIL, hier in Nederland predikant in Wierden, Almelo, Rijssen, Nijverdal en Zwolle. We woonden klein en hadden de hoop terug te keren. Zo was ons dat voorgesteld. Maar ik zit hier nog”, begint hij Domingus verhaal. Door zijn Nederlandse vrienden wordt hij Dick genoemd.

Samen met zijn ouders verhuisde Domingus in ’64 naar een woning aan de Jan Jansweg in Wierden. In het dorp leert hij zijn vrouw Silvia Sapulette kennen. Zij blijken in Indonesië in hetzelfde kamp te hebben gezeten. Haar ouders waren de eersten die een jaar eerder van de kleine barakken naar een stenen woning in Almelo verhuisden. “De regering bouwde huizen voor Molukkers. In Almelo kwamen er vier straten waar Zuid-Molukkers kwamen te wonen. Mijn schoonouders woonden aan de Frans Halsstraat.”

Het stel trouwt in 1965 en moest terug naar het Wierdense kamp. “Dat klinkt heel raar, maar als je niet in een kamp had gewoond, dan kwam je niet in aanmerking voor een stenen huis.”

Domingus en Silvia krijgen er vier kinderen en krijgen in 1972 een woning toegewezen in Almelo. Daar wordt het gezin nog eenmaal uitgebreid. Domingus is altijd een harde en trouwe werker geweest. Na de middelbare school ging hij aan de slag bij Van Heijst in Wierden. Na 15 jaar maakte hij de overstap om als media-adviseur aan de slag te gaan bij een reclamebureau. Ook daar timmerde hij met veel plezier 15 jaar aan de slag, om tenslotte bij de Twentse jeugdzorg te werken.

Gezinshereniging

De ouders van Domingus leven inmiddels niet meer. Kort voor het overlijden van Domingus’ vader, in 1994, is hun jongste zoon vanuit Ambon naar Nederland gereisd. “De derde zoon van mijn vader is in ’43 geboren. Omdat hij als piloot voor de KNIL werkte heeft mijn broer mijn vader niet veel gezien. Toen wij naar Nederland vertrokken is hij achtergebleven bij mijn grootmoeder, onder het mom ‘ik kom wel terug om hem op te halen’.” Pas na 39 jaar hebben ze elkaar weer voor het eerst gezien. En dat had nog heel wat voeten in de aarde. “Mijn vader was ziek, dus er was haast bij om ze te herenigen. Wij konden zijn adres niet vinden. Gemeente Wierden heeft er werk van gemaakt en binnen vier weken was mijn broertje over.” Kort daarna blaast vader Tanate zijn laatste adem uit.

Domingus is twee keer met zijn vrouw terug geweest naar de Molukken: in 2006 en 2012. 

Volgende generaties

De familie Tanate telt inmiddels zeven kleinkinderen. Ze zijn het eerste Molukse gezin uit Almelo dat uit vier generaties bestaat. Daarbij zijn ook drie kleinkinderen uit een gemengd huwelijk. “Mijn oudste broer is ook met een Hollandse vrouw getrouwd. Daar heb ik geen problemen mee. Voor ouderen was het moeilijker om de overtocht naar Nederland te maken. Hen werd gezegd dat ze weer terug zouden keren. Kinderen kunnen zich in de loop der tijd aanpassen.”

Domingus heeft zijn (klein)kinderen altijd graag verteld over zijn en hun afkomst. Voor spreekbeurten van hen zorgde hij voor het benodigde materiaal zoals boeken, afbeeldingen en producten, waaronder kruidnagel. Vol trots pakt hij een scheepje uit de kast, dat geheel gemaakt is van kruidnagel. Een van de souvenirs van zijn twee reizen naar Ambon. “Vergeet nooit je geschiedenis, maar blijf niet boos. Als dat je instelling als ouder is, dan nemen de kinderen dit van je over.”

Reacties

Familienaam is Tanate

Mijn opa is 1984 overleden 

Mijn ouders zijn in 1966 getrouwd 

Jan Jansweg ipv Jan Janslaan (bestaat niet in Wierden!!)

Uw reactie