Algemeen

De Tubbergse Schoenmaker verruilt schoenmakerij voor pensioen én tennisrackets

TUBBERGEN - Na 74 jaar komt er een einde aan het levenswerk van Jan, Gerard en José Hofhuis uit Albergen. De Tubbergse Schoenmaker sluit namelijk op 24 december voorgoed de deuren. Gerard (65) en José (63) namen het bedrijf, een schoenmakerij en een schoenenwinkel in de jaren 80 over van Gerards vader Jan Hofhuis. Met het pensioen in zicht vond het ondernemerspaar geen opvolger waarmee de laatste schoenmaker uit de gemeente Tubbergen verdwijnt. De Albergenaar verlaat zijn leest maar pakt uit liefhebberij wel zijn oude vak weer op: het bespannen van tennisrackets.

De basis voor de schoenmakerij, die sinds 2016 gevestigd is aan de Molenstraat in Tubbergen, werd gelegd door Jan Hofhuis. De Albergenaar ging in 1947 van start met zijn schoenmakerij  en opende daarnaast in 1954 een schoenenwinkel aan de Hoofdstraat.

Schoenmaker in hart en nieren tot de laatste dag

“Als 18-jarige leerde ik het vak van mijn vader in de schoenmakerij”,  blikt Gerard Hofhuis terug. “Nadat ik samen met José de zaak overnam, breidden we de winkel uit met sportartikelen en sportaccessoires. In 1998 verhuisden we met de schoenenwinkel naar Tubbergen.” En daar was ook Jan als schoenmaker in hart en nieren nagenoeg iedere dag te vinden totdat de nestor in 2003 bij een tragisch verkeersongeval om het leven kwam. De winkel werd in 2016 overgenomen door Elferink schoenen. “De online markt kwam in opmars”, legt José uit. “De nieuwste ontwikkelingen volgen, kostte ons steeds meer energie, merkten we. Als je heel jong bent, ga je daar veel flexibeler mee om. Tijden veranderen, de mensen daardoor ook.” Gerard knikt instemmend: “Een klant vroeg of wij de schoenmaat van haar kind wilde opmeten. Ze had namelijk zulke mooie schoenen gezien op internet. Er zijn collega-ondernemers die in zo’n geval kosten berekenen en deze verrekenen met het aankoopbedrag als de klant ook schoenen koopt. Dat wilden we niet.”

Hakken en zolen… en bankstellen, lederhosen en damestasjes

Gerard en José gingen verder aan de Molenstraat als de Tubbergse Schoenmaker. Daar oefende Gerard zijn vak uit en hield José zich bezig met het klantencontact en de administratie. Tevens begonnen ze met een website voor de voetbalverenigingen TVC ’28 in Tubbergen en RKSV de Tukkers in Albergen waarop ze voetbalkleding en voetbalattributen verkopen. Hiervoor hebben ze een contract met een sportmerk. Die samenwerking houdt straks ook op.

In de fysieke schoenmakerij waren de werkzaamheden heel divers. “We doen zeker meer dan uitsluitend hakken en zolen maken. “Dat is veelal het beeld wat mensen bij een schoenmaker hebben”, licht Gerard toe. “Maar hier gebeurt veel meer. We kregen weleens complete banken op de stoep geparkeerd met de vraag of we de scheur in het leer konden repareren. Ook kwam er een eigenaar op zijn scootmobiel naar de schoenmakerij. Hij had een gat in de zitting en vroeg of wij dat konden maken. En zodra de Oktoberfesten zich aandienen komen bijvoorbeeld de lederhosen weer tevoorschijn. Vaak moeten deze op het allerlaatst nog even gemaakt worden. Alles wat leer is, kunnen we in feite repareren”, geeft hij aan. “Zelfs damestasjes, Gerard favoriete werk”, vult José gekscherend aan. “Dit zijn dan meestal de ultieme lievelingstasjes waar ze niet zonder kunnen en die dan ook gemaakt moeten worden”, is de ervaring van de vakman. “Het is een enorm priegelwerk.”

Uitstervend beroep

In aanloop naar het afscheid van het familiebedrijf zochten Gerard en José naar opvolging. Een lastige kwestie, zo bleek al gauw. “Voor het overnemen van een schoenmakerij is weinig animo”, laat Gerard weten. “Voor het ambacht überhaupt. Er is nog maar één vakopleiding in Nederland, in Utrecht. Het afgelopen jaar kwamen hiervoor slechts twee aanmeldingen. Schoenmaker is een uitstervend beroep. We zien het ook in onze eigen regio. Tien jaar geleden waren er nog vier schoenmakers in de hele gemeente Tubbergen. Wij zijn de laatste en stoppen er volgende maand ook mee. Om het gemis op te vangen komt er in de toekomst een schoenendepot in Tubbergen”, informeert de schoenmaker. Waar precies is nog niet bekend. Het houdt in elk geval in dat mensen daar hun schoenen kunnen brengen. Deze worden opgehaald en gerepareerd door aangesloten schoenmakers. De eigenaren kunnen vervolgens na zo’n twee dagen hun schoeisel weer ophalen.” 

Tennis BespanService

Zelf vervelen Gerard en José zich na hun pensioen ook niet. José heeft haar vrijwilligerswerk inmiddels al uitgebreid. Gerard kan het ambacht toch niet helemaal loslaten. “Ik werd onlangs door een vertegenwoordiger benaderd met de vraag of ik collega’s wil helpen die door ziekte of omstandigheden tijdelijk uitgeschakeld zijn”, vertelt hij. “Waar ik kan spring ik bij. Zo houd ik toch nog enige affiniteit met het vak.  Bovendien pak ik mijn ‘oude’ werk weer op en ga me bezig houden het bespannen van tennisrackets onder de naam Tennis BespanService. “En voor de rest zien we wel wat er op ons pad komt”, besluit José. “De toekomst ligt open. De verplichting is er in elk geval af, we mogen maar moeten niks.”

Uw reactie