Algemeen

Astrid Kühlkamp reist af naar Tanzaniaanse reus voor goed doel

LOSSER - Een kampeerder pur sang is ze niet, maar toch gaat Astrid Kühlkamp bepakt met rugzak inclusief tent de uitdaging aan om in acht dagen tijd de Tanzaniaanse Kilimanjaro te beklimmen. Het idee om Afrika’s hoogste berg te bedwingen, ontstond toen ze iemand in 2019 erover hoorde vertellen. Niet lang daarna kwam haar vriendin Viola met ‘ik heb een leuk idee en het speelt zich af in Afrika’ en Astrid was meteen om. 

Om de 6000 meter hoge berg te verslaan in een steeds ijler wordende lucht is een goed uithoudingsvermogen een keiharde must. Veel wandelen is het devies van beide dames. “Dat deed ik sowieso al,” vertelt de 50-jarige Losserse, “Vanuit de gedachte dat als je ouder wordt je juist meer moet gaan bewegen in plaats van minder.” Tegelijkertijd dook ze de sportschool in om alle spiergroepen voor te bereiden op de komende monstertocht, eerst bij Fit Punt en sinds enkele maanden bij de  Sportfabriek. Een uithoudingstest wees uit dat de avonturiers goed voorbereid zijn. “Kijk, het is niet de afstand,” legt Astrid uit, “Je weet niet goed wat zo’n tocht als je de hoogte in gaat met je lijf doet. Er is een grote kans dat we te maken krijgen met hoogteziekte, je eetlust neemt dan af, je kunt hoofdpijn krijgen en misselijk worden door zuurstofgebrek. Het lichaam moet  zich daarop aanpassen. Daarom is een goede long- en hartconditie zo belangrijk. In de sportschool trainen we zelfs met bepakte rugzakken om ons daar zo goed als mogelijk op voor te bereiden.” 

Van 30 graden naar min 15 met apen en olifanten

Na uitstel van vorig jaar door corona is de planning om het avontuur in februari volgend jaar te hervatten. Acht dagen duurt de tocht, de Lemosho route. Het duo heeft bewust voor deze langste route gekozen omdat het naar verluid de mooiste is. “We starten in een tropisch regenwoud met 30 graden en lopen in 5 klimaatzones naar de top waar het min 15 kan zijn. Hoe hoger we komen hoe kaler en kouder het wordt en daar passen flora en fauna zich ook op aan. Het lijkt me prachtig om onderweg apen en olifanten te kunnen zien,” vervolgt Astrid die in het dagelijks leven Programmamanager Voedsel is aan de Universiteit van Wageningen. 

Geen Avondvierdaagse

De route is in totaal 70 kilometer. “Dat klinkt niet zo ver,” verontschuldigt Astrid zich bijna, “Maar het zal best pittig worden. We klimmen van 2000 naar bijna 6000 meter in ijle lucht. Gelukkig gaan we met een reisorganisatie met Nederlandse gids. We dragen de spullen die we overdag nodig hebben zelf en de rest wordt gedragen door ervaren sherpa’s die met ons meelopen. Per deelnemer zijn er 3 begeleiders.” Daarmee wordt het duidelijk dat de tocht wel wat zwaarder gaat worden dan een gemiddelde afstand bij de Avondvierdaagse in Losser. “De laatste dag wordt het zwaarst,” weet Astrid nu al, “We vertrekken dan ’s avonds om 11 uur en lopen tot 6 uur ’s ochtends naar de top. Dan moeten we nog terug naar het kamp. De voorspelling is dat we op die dag tussen de tien en zestien uur lopen.”

Geld inzamelen voor Hersenstichting

Astrid heeft aan de barre tocht een goed doel gekoppeld. Ze wil zoveel mogelijk geld inzamelen voor de Hersenstichting. “In mijn omgeving ken ik een aantal mensen met een hersenaandoening. Mijn moeder is er zelfs aan overleden, een hersentumor. Of neem bijvoorbeeld mensen die te maken hebben met autisme of ADHD. In principe is er dan ook sprake van een kortsluiting in de hersenen. Veel dingen zijn vaak niet zichtbaar, maar mensen hebben er wel last van. De Hersenstichting doet goed werk door het financieren van onderzoek naar hersenaandoeningen. Mijn doel is € 5000 te halen. Er is nu al ruim € 1000 binnen.” 

Nuchter thuisfront

Wat echtgenoot Lars en hun twee kinderen vinden van het komende avontuur? “Ach, ze vinden het wel leuk. Dat moet jij weten, zeggen ze,” lacht Astrid om de nuchtere houding van haar gezin, “Ze vinden het prima. Twee dagen na terugkomst is de bedoeling dat we op skivakantie gaan. Daar kijken ze meer naar uit.”