Algemeen

Annie Holterman heeft energie voor tien en krijgt vrijwilligersspeld voor haar inzet

WIERDEN – Eventjes sprakeloos en behoorlijk overrompeld, maar vooral intens blij. Annie Holterman werd donderdagochtend met een smoes naar het gemeentehuis gelokt, alwaar ze de vrijwilligersspeld van de gemeente Wierden overhandigd en opgespeld kreeg. Het is een klein fysiek gebaar, maar wel eentje van enorm veel waardering voor al die vrijwillige uren die Annie overal in steekt.

Zo'n veertig genodigden waren donderdag getuige van het moment suprême. Na warme woorden en een bijpassend gedicht door burgemeester Doret Tigchelaar mocht Annies kleinzoon Rutger Holterman het speciale speldje in ontvangst nemen en opprikken. Even slaat Annie compleet dicht en gaf ze haar kleinzoon een intense knuffel. Het siert de Wierdense, die voor iedereen klaar wil staan, als het even kan zelfs 24 uur per dag.

“Als elke vrijwilliger een ster zou zijn, dan wordt het nooit meer donker”, sprak Tigchelaar de aanwezigen toe. “Annie, jij weet verschil te maken, door vooral voor een ander klaar te staan. Je doet goed, door anderen te helpen en het leven van iedereen te veraangenamen.” Vanwege die gedreven en onuitputtelijke inzet werd ze even op een voetstuk geplaatst en gelauwerd. Dit dankzij de aanvraag van het echtpaar Grobben – vanuit de bewonerscommissie van 't Oosterhoes – en kapster Jolande.

Normaliter is Annie een spraakwaterval, maar op dit moment even niet. Ze laat de waardering over zich heen komen. Zoals de meeste vrijwilligers hun inzet omschrijven, is ook Annie van mening dat het gewoon en als vanzelfsprekend is wat ze doet en deed. De lijst is lang, niet zo gek als je bedenkt dat ze kwieke zeventiger zich al zo'n dertig jaar inzet op meerdere fronten. Zo was ze samen met haar man Wim jarenlang beheerder van het sinds deze maand gesloten 't Oosterhoes, helpt ze bij gymavonden, koffie-ochtenden, spelletjesavonden en biedt ze twee dagen per week ondersteuning aan kapster Jolande.

“Annie is erg sociaal en bovendien ook zorgzaam”, vertelt Jolande. “Ze maakt geen onderscheid in personen en staat voor iedereen klaar. Even het gesprek aanhoren en vervolgens een arm om de schouder. Ik knip onder meer de bewoners van zorgafdeling in 't Wedervoort in Wierden en de Stoevelaar in Goor. Annie gaat met me mee, haalt de cliënten op en zorgt dat de planning daardoor op rolletjes loopt. Ze knoopt gesprekken aan en stelt de bewoners op hun gemak. Al zo'n tien jaar ben ik ontzettend blij met haar hulp en ondersteuning.”

De energie die Annie uitstraalt is onuitputtelijk, zo lijkt in ieder geval. Ze voelt zichzelf prettig en gelukkig als ze wat voor een ander kan betekenen. “Ik kan gewoon niet stilzitten, zelfs als ik thuis ben, ben ik bezig. Met naaien bijvoorbeeld en ondertussen de radio aan, op Delta. Televisie kijken heb ik ook niet echt de rust voor. Bovendien fiets ik veel; ik heb geen rijbewijs en maak zodoende tochten richting Lemelerveld of Mariënheem.”

Het voor een ander klaar staan zit wellicht in de genen, want haar veertienjarige kleinzoon Rutger is uit hetzelfde hout gesneden. “Ik ga samen met een vriend regelmatig langs de deuren, hier in Wierden. Dan bellen we gewoon bij willekeurige woningen aan om bijvoorbeeld blad te ruim of in de winter sneeuw te schuiven. Mensen op die manier helpen, dat doe je toch gewoon?”