Algemeen

Door Jenny ter Maat

Andries en Annie vieren hun diamanten huwelijk: ‘We vermaken ons thuis nog goed’

RIJSSEN - Andries had al een oogje op Annie, toen hij als jonge vent, al melk uitventend, Annie voorbij zag komen; zij met de fiets op weg naar school in Nijverdal. Maandag 23 augustus waren ze zestig jaar getrouwd. Wethouder Jan Aanstoot feliciteerde hen namens de gemeente in hun woning aan de De Ruyterstraat.

Andries Ligtenberg (87, van de Waldrees) is geboren aan de Walstraat, en getogen aan de Arend Baanstraat. Oudste uit een gezin van vier kinderen. Zijn vader was melkboer. Andries was zes toen de oorlog uitbrak en in die jaren kwam van naar school gaan weinig. De Duitse weermacht bivakkeerde vaak in de school en in de dagen na de bevrijding zaten de Canadezen er in.

Rijssen werd op 9 april bevrijd, en twee dagen later werd Andries 11 jaar. Een bijzondere verjaardag. “Bij ons thuis in de voorkamer sliepen acht Canadezen. Toen ze hoorden dat ik jarig was zorgden ze voor meel en olie. Voor mijn verjaardag bakte mijn moeder oliebollen.” Twaalf was hij de school vaarwel zegde en met zijn vader de wijk introk. Hij begon in 1946 met de veertigliter melkbus op de fiets, een tienliter busje aan het stuur voor de karnemelk en de fietstas voor de gortepap. “Het was nog heel wat om de fiets overeind te houden.” Op de winterdag ging de melkbus op de slee.

Hij haalde door avondstudie zijn Middenstandsdiploma en de vakdiploma’s. De vervoersmiddelen werden in de loop der jaren steeds groter. Van fiets naar bakfiets, naar fietskar, naar elektrisch rijdende winkel.

‘Later geen man met een winkel’
Annie Veneklaas (84) groeide op in het Hangerad. ‘Van Koos’ is de bijnaam. “Oma heette Jacoba en dat werd te deftig gevonden, vandaar Koos.” Zij was de oudste van twee kinderen. Haar ouders dreven een kruidenierswinkel, de VéGé,  in het Hangerad. Ze ging naar de Oranjeschool en vervolgens naar de Huishoudschool in Nijverdal.

Op haar veertiende werd ze van school gehaald, ze was thuis nodig. “Zo ging dat toen; doorleren was er niet bij. Ik deed liever de huishouding, maar ik moest toch regelmatig bijspringen in de winkel. Ik wist toen zeker dat ik later nooit een man wilde die een winkel had.” Ze gymde bij VEK en was bij de meisjesvereniging.

Toentertijd was het Volkspark dé ontmoetingsplek voor de jongeren uit Rijssen en directe omgeving. Andries kwam er met vrienden, Annie met vriendinnen. Ook die zaterdagavond, begin vijftiger jaren. Andries kwam met zijn trots, zijn motor, waarvoor hij al jaren elke zuurverdiende cent om had gedraaid. De drie vriendinnen van Annie mochten allemaal een rondje mee. Het laatst rondje bewaarde hij voor Annie. Andries: “Ik vroeg haar mee uit, en ze zei ja. We spraken af voor zondagavond.” Voor Andries was het al langer duidelijk, voor Annie nog niet. Serieuze verkering kregen ze een half jaar later. Na ruim zeven jaar verkering trouwden ze. De eerste anderhalf jaar woonden ze bij Andries’ouders in. Daar werd hun oudste dochter Erma geboren.

Het jonge gezin verhuisde naar De Kaempe. Er werden nog drie kinderen geboren; twee zonen en een dochter, die bij de geboorte was overleden.
In De Kaempe werd de schuur aangepast naar een winkel bij huis. “En ik had me vroeger zo voorgenomen dat dat niet zou gebeuren”, knikt Annie lachend. Het winkeltje liep zo goed, dat er een winkelmeisje aangetrokken werd. Andries ging tot in de avond met de wagen op pad, het winkelmeisje zorgde voor de winkel en Annie sprong bij als het nodig was. “Op een gegeven moment werd het te druk om de winkel er bij te houden. Toen de medewerkster in verwachting was en stopte, besloten we met de winkel aan huis te stoppen.”

Goede jaren voor melkventers
Het gezin verhuisde na twaalf jaar naar de De Ruyterstraat, waar ruimte was voor een grote schuur waar de winkelwagen binnengezet kon worden. Het waren goede jaren voor de melkventers in Rijssen, vertelt Andries. “We brachten ook brood, groenten en andere producten aan huis. Iedereen had nog geen auto en dan was een melkboer die langskwam, en die het kratje bier zelfs in de kelder zette, makkelijk.”

Meer dan veertig jaar ventte Andries langs de weg: “Het was niet mijn grootste hobby.” Om medische redenen moest hij stoppen met dit werk. Met het reparen van caravans en campers zocht hij het in de techniek, en daar had hij veel meer plezier in.
Annie was jarenlang vrijwilligster bij Eltheto. Groot verdriet kwam in hun leven, toen hun dochter Erma in 2004 overleed; ze was pas 41 jaar.

De twee zonen trouwden en wonen allebei in de buurt; de een in Rijssen, de ander in Enter. Het diamanten paar heeft zeven kleinkinderen en een achterkleinkind. 

Annie en Andries wonen nog steeds aan de De Ruyterstraat. Plannen om te verhuizen zijn er niet. Andries heeft een grote schuur om in te knutselen en de tuin, met vijver, onderhoudt hij zelf. En hij is een fervent jeu de bouler. Annie houdt het huishouden draaiend, fietst en puzzelt graag. De laatste jaren trokken ze er met de camper op uit. “Maar we vermaken ons thuis ook goed”, vertelt Annie. Het jubileumfeestje vieren ze binnenkort. “Dat je zolang bij elkaar bent, in goede harmonie, dat is toch een feestje waard? Dat vieren we met familie en vrienden. We hopen dat we er samen nog een aantal jaren bij krijgen.”